Я скорей всего не гений

Я, хутчэй за ўсё, не геній. Значыць, нам не пашанцавала. Я адвучаны ад ляноты. Веру ў добрае — і ў зло. Святло агню попел пакіне. Ім угнояць глебы пласт. Я месцамі — шчыльны жвір, Утрамбаваны табой. Спрачацца? Не! Ты такая прыгожая! Вечнасць — гэта толькі імгненне, Каб здолець убачыць ясна Душ кароткі, яркі водбліск. Я гатовы ў непраглядным змроку Шукаць прамень, як матылёк. І размерана, не спяшаючыся, Пакорна чакаць агеньчык. Ведаючы, што ты дзесьці побач Спрабуеш шукаць мяне… Паклічу найярчэйшым позіркам, Святлом вечнага агню. Ты заўважыш, я ўпэўнены. Як інакш можа быць? Я з табой жыццё збіраюся Між пальцаў прапусціць.

Raczej nie jestem geniuszem. Czyli mamy pecha, cóż. Oduczono mnie lenistwa. Wierzę w dobro — i w zło. Blask ognia zostawi popiół. Nim użyźnią gleby warstwę. Miejscami jestem twardym żwirem, Ubitym przez ciebie. Kłócić się? Nie! Jesteś tak piękna! Wieczność to tylko chwila, By móc wyraźnie dostrzec Krótki, jasny błysk dusz. Jestem gotów w zupełnej ciemności Szukać promienia jak ćma. I miarowo, niespiesznie Pokornie czekać na płomyk. Wiedząc, że jesteś gdzieś blisko I próbujesz mnie szukać… Zawołam najjaśniejszym spojrzeniem, Światłem wiecznego ognia. Zauważysz, jestem pewien. Jak inaczej mogłoby być? Zamierzam z tobą życie Przepuścić między palcami.

I'm probably no genius. So we're out of luck, it seems. I've been trained out of laziness. I believe in good — and evil. Firelight will leave just ashes. They'll enrich a layer of soil. In places I'm packed gravel, Tamped down hard by you. Argue? No! You're so beautiful! Eternity is just a moment To be able to see clearly The brief, bright glint of souls. I'm ready in the pitch-black darkness To seek a ray, just like a moth. And steadily, unhurried, Humbly wait for a small flame. Knowing you are somewhere near And trying to find me… I'll call you with my brightest gaze, With the light of an eternal flame. You'll notice, I am certain. How could it be otherwise? With you I mean to let my life Run through our fingers.