Сквозь недуренные мозги

Праз незадураныя мазгі, толькі прыпудраныя лоскам і пыхлівым тонам галасоў, мне невядомыя думкі, паравозам з апавяданняў. Аж з вокнаў фразы звіслі, ад спёкі стаміўшыся і трызнення і свідруючага суседа. Накіроўваю бляск дыяментаў на цудоўныя карціны, таямніцы ўнутранага свету: там карыца з апельсінам, бергамоту пах чайны. Рэкі поўныя шакаладу, Ветрык дае прахалоду. Сонца нібыта і не вельмі свідруе позіркам. Дожджык мочыць. Пеўнік на палачцы, прахалода. Чаго яшчэ, родны, трэба? Чаго? Скажы! Усё будзе адразу, Ты павер, а тыя дыяменты, што ў цемру пускаюць струмені, усё ўгледзяць, не рызыкуючы быць незразумелым і дзікім. Мозг, незадураны і ціхі, Адфільтруе гэтыя крыкі. І непатрэбныя шуміхі. Страхі ў пыл лёгка пакрышыць. Усё, дабранач, мой харошы.

Przez nienaćpane mózgi, ledwie przypudrowane połyskiem i wyniosłym tonem głosów, nieznane mi myśli, parowozem z opowieści. Aż z okien zwisły frazy, zmęczone upałem i bredniami i sąsiadem, co wierci. Kieruję blask diamentów na piękne obrazy, tajemnice świata wewnętrznego: tam cynamon z pomarańczą, herbaciany zapach bergamotki. Rzeki pełne czekolady, Wietrzyk daje chłodek. Słońce niby nie za bardzo świdruje wzrokiem. Deszczyk moczy. Kogucik na patyku, chłodek. Czego jeszcze, kochany, trzeba? Czego? Powiedz! Wszystko będzie od razu, uwierz, a te diamenty, co w ciemność puszczają strugi, wszystko ujrzą, nie ryzykując bycia niezrozumianym i dzikim. Mózg, nienaćpany i cichy, Odfiltruje te krzyki. I niepotrzebne zamieszanie. Strachy w pył łatwo pokruszy. Już, dobranoc, mój kochany.

Through brains that aren't doped up, only powdered with a gloss and the haughty tone of voices, come thoughts unknown to me, like a steam train out of stories. Phrases even hung out of the windows, worn out by the heat and the raving and the neighbour with his drill. I aim the sparkle of my diamonds at the beautiful pictures, the secrets of the inner world: there's cinnamon with orange, the tea scent of bergamot. Rivers full of chocolate, a breeze that brings the cool. The sun, it seems, is not so fierce in drilling with its stare. A drizzle wets. A lollipop rooster on a stick, the cool. What else, my dear, could you need? What? Just say it! You'll get it all at once, believe me, and those diamonds that pour their streams into the dark will see it all, not risking being misunderstood and wild. The brain, not doped and quiet, will filter out these cries. And all the needless fuss. It'll crumble fears to dust with ease. That's it, good night, my dear.