Я долго шёл к тебе, не зная, надо ли

Я доўга ішоў да цябе, не ведаючы, ці трэба. Волю дзяліў на долі. Час на нулі. Я доўга ад цябе ўцякаў. І вось мы сталі бліжэй. Схіляюся перад табой як мага ніжэй.. не таму, што паводзіў сябе бессаромна. А таму, што, моўчкі пагарджаючы большасцю, Гатовы хоць ваўком-адзінокам, хоць вандроўным рышы, Абы толькі забыць ганебнае сваяцтва Вось з гэтай масай, што толькі спіць ды дыхае.. Не прымаць усяго - адштурхоўваць цябе… Даводзячы ўсім: я тут, і там я таксама. Я замест вас, я лепш удаўся мордай… Не па сабе…а ты глядзеў на ўсё, смуткуючы, Любячы, спадзеючыся, верачы, што я ўсё ж празру… Мы не былі знаёмыя столькі гадоў! Ну як… прынамсі асабіста. Хадзілі ўсялякія, цягнулі ў «вышэйшае грамадства». А ведаеш, мне і так было выдатна. Ёсць месца, дзе пратаптанай сцежкай Прайсці ніяк не выйдзе. Хоць як на далоні. Здавалася б, ды тут рукой падаць. Вось толькі хто падасць, тваёй зусім не відаць… І няхай. І ні кроплі не крыўдна. З дакучлівай злосцю, гляньце, які! І зноў як заўсёды ўсё сам - пад нос з'едліва. Праз зубы льецца працэджаная жоўць. І так ужо выйшла - у кожнага на языку, Ты быў заўсёды ўсім тым, што мне хацелася спаліць, Але працягваў шукаць у межах разумнага. І ведаеш - тыыы ж ведаеш! - часцей знаходзіў. Але кожны божы раз быццам бы не дакладна.. Ты, сотню жыццяў даўшы, - праглынуў. Але я прасіў увесь час звышурочна. Ты ўсміхаешся, гледзячы ў маё нутро. А я раніцай размаўляю з табой як з сябрам. Ты рады да слёз з нябёсаў маім незлічоным патугам. З мяне малітва - а з цябе вядро любові. Такой, каб пенілася, каб радасць да вушэй Белымі вусамі сцякала б па скуры. Спушчуся з каменя ў сорак паверхаў Тваю ўсмешку проста так раздаць мінакам. Я па дарозе да цябе схапіў, каго паспеў. Хтосьці XO, а хтосьці Араспел. Тым, хто чуў пра тваю магутную волю, - Я шчыра перадаў усе яўкі і магчымыя паролі. Дайду, не бойся, толькі ты свяці. Ды тут ісці ўсяго нічога - я ўжо ў дарозе. Я не адзін - з табой мы не адны. Памілуй, Госпадзе, ратуй і захавай..

Długo szedłem do ciebie, nie wiedząc, czy trzeba. Wolę dzieliłem na części. Czas na zera. Długo od ciebie uciekałem. I oto jesteśmy bliżej. Kłaniam się przed tobą jak najniżej.. nie dlatego, że zachowywałem się bezwstydnie. A dlatego, że niemo gardząc większością, Gotów być choćby wilkiem samotnikiem, choćby wędrownym riszim, Byle tylko zapomnieć haniebne pokrewieństwo Z tą oto masą, co tylko śpi i dyszy.. Nie przyjmować wszystkiego - odpychać ciebie… Udowadniając wszystkim: jestem tu i tam też jestem. Ja zamiast was, ja z gęby lepiej wyszedłem… Nieswojo…a ty patrzyłeś na wszystko w smutku, Kochając, mając nadzieję, wierząc, że jednak przejrzę… Nie znaliśmy się przez tyle lat! No jak… przynajmniej osobiście. Przychodzili różni, ciągnęli do „wyższych sfer”. A wiesz, mnie i tak było świetnie. Jest miejsce, gdzie przetartym szlakiem Nijak się nie przejdzie. Choć jak na dłoni. Zdawałoby się — tylko rękę wyciągnąć. Tylko kto ją poda, twojej wcale nie widać… I dobra. I ani trochę nie przykro. Z dokuczliwą złością, patrzcie, jaki on! I znowu jak zawsze wszystko sam - pod nosem zjadliwie. Przez zęby leje się cedzona żółć. I tak już wyszło - na ustach wszystkich, Byłeś zawsze wszystkim tym, co chciałem spalić, Ale szukałem dalej w granicach rozsądku. I wiesz - tyyy to wiesz! - częściej znajdowałem. Ale za każdym razem jakby nie do końca.. Ty, sto żyć dawszy - pochłonąłeś. Ale ja prosiłem cały czas po godzinach. Uśmiechasz się, patrząc w moje wnętrze. A ja rankiem rozmawiam z tobą jak z przyjacielem. Cieszysz się do łez z nieba z moich niezliczonych wysiłków. Ode mnie modlitwa - a od ciebie wiadro miłości. Takiej, by się pieniła, by radość od ucha do ucha Białymi wąsami spływała po skórze. Zejdę z kamienia o czterdziestu piętrach Twój uśmiech tak po prostu rozdać przechodniom. Po drodze do ciebie złapałem, kogo zdążyłem. Ktoś XO, a ktoś Araspel. Tym, co słyszeli o twojej potężnej woli - Uczciwie przekazałem wszystkie lokale kontaktowe i możliwe hasła. Dojdę, nie bój się, tylko ty świeć. Przecież tu iść tyle co nic - już jestem w drodze. Nie jestem sam - z tobą nie jesteśmy sami. Zmiłuj się, Panie, ocal i zachowaj..

I walked to you a long time, not knowing if I should. Split my will into shares. Time into zeros. I ran from you a long time. And now we've grown closer. I bow before you as low as I can.. not because I behaved shamelessly. But because, mutely despising the majority, I'm ready to be a lone wolf, or a wandering rishi, Just to forget the shameful kinship With this mass that only sleeps and breathes.. Not accepting it all - pushing you away… Proving to everyone: I'm here, and I'm there too. I'm instead of you, I came out better in the mug… Uneasy…and you watched it all, grieving, Loving, hoping, believing I'd see the light after all… We weren't acquainted for so many years! Well… not personally, at least. All sorts came by, dragged me into "high society". And you know, I was doing great as it was. There's a place where by the beaten path You just can't get through. Though it's plain as your palm. You'd think it's only a hand's reach away. Only who'll reach out a hand — yours is nowhere to be seen… Fine. Not one bit hurt. With annoyed spite — well, look at him! And again, as always, all on my own - snide, under my breath. Strained bile pours through the teeth. And so it happened - the talk of the town, You always were all that I wanted to burn, But kept on searching within the bounds of reason. And you know - yooou of all know! - more often found. But every single time it was as if not quite.. Having given a hundred lives - you swallowed them. But I kept asking, working overtime. You smile, looking into my insides. And in the morning I talk to you like a friend. From heaven you're glad to tears at my countless strainings. From me a prayer - and from you a bucket of love. The kind that foams, so the joy, ear to ear, Would run down the skin in a white mustache. I'll come down from a forty-story stone To hand out your smile to passers-by, just like that. On my way to you I grabbed whoever I could. Some XO, and some Araspel. To those who've heard about your mighty will - I honestly handed over all the safe houses and possible passwords. I'll get there, don't worry, just you keep shining. It's no distance at all - I'm already on my way. I'm not alone - with you we're not alone. Have mercy, Lord, save and preserve..