Сомкнулись каменные пасти гор

Самкнуліся каменныя пашчы гор. І нехта не вярнуўся цэлым. Дзякуючы рукам нябачным, незаўважным Чацвёрка, скінуўшы гіры, імчыць ва ўвесь апор Туды, адкуль, увогуле, спусціліся. Спачывайце з мірам, хлопцы.. шкада, што не развіталіся. Вы ішлі туды, дзе ўсякае… Вы ведалі.. Але камень зламаў характары са сталі. І разам з намі ціха плача і вяршыня… Зямля незнарок загубіла ўласнага сына. Хай сіла вашых духаў на бліскучым схіле, Нацешыўшыся ўдосталь, засне спакойна ва ўлонні Гаспадыні скал, ахоўніцы цвердзі. Мы ведалі вас пры жыцці. Будзем памятаць пасля смерці.

Zamknęły się kamienne paszcze gór. I ktoś nie wrócił cały. Dzięki rękom niewidzialnym, niedostrzegalnym Czwórka, zrzuciwszy ciężary, pędzi co sił Tam, skąd w sumie zeszli. Spoczywajcie w pokoju, chłopaki.. szkoda, że bez pożegnania. Szliście tam, gdzie różnie bywa… Wiedzieliście.. Lecz kamień złamał charaktery ze stali. I razem z nami cicho płacze też szczyt… Ziemia niechcący zgubiła własnego syna. Niech siła waszych duchów na lśniącym zboczu, Napatrzywszy się do woli, zaśnie spokojnie w łonie Pani skał, strażniczki twardej ziemi. Znaliśmy was za życia. Będziemy pamiętać po śmierci.

The stone jaws of the mountains snapped shut. And someone didn't come back unharmed. Thanks to hands unseen, invisible, The four, shedding their weights, race at full tilt Back to where, in fact, they had come down from. Rest in peace, guys.. a pity we never said goodbye. You went where anything can happen… You knew.. But stone broke characters of steel. And the summit quietly weeps along with us… The earth by accident destroyed its own son. May the strength of your spirits on the shining slope, Having gazed its fill, fall peacefully asleep in the bosom Of the mistress of the rocks, the keeper of the firmament. We knew you in life. We'll remember you after death.