Не торопись привыкать к человеку

Не спяшайся прызвычайвацца да чалавека І не вывочвай навыварат нутро. Ты ўглядзіся ў гэтую каламутную раку, Як апынешся раптам за бортам. І па першым кліку ўпрыпрыжку Не бяжы, хай насустрач ступіць. Супакой свайго спяшайку. Толькі так разуменне прыйдзе. Ну а калі адчуў — дакладна! Не інакш падарунак з нябёс! Мост пабудуй — толькі адразу і трывала. Каб любую ён вытрымліваў вагу. Каб у госці хадзілі душамі. Калі цемра — няхай гараць ліхтары. Чуць розумам, а не вушамі. Шафу шкілетаў перад ім адчыні. Хай даведаецца, убачыць вачыма Усё, што ўпотай ад меркаванняў чужых. І тую каламутную раку слязамі Ён ачысціць ад страхаў тваіх. Не спяшайся прызвычайвацца да чалавека. Нам да неба — рукою падаць. Не спяшайся, хопіць вашага веку, Каб лепей адно аднаго спазнаць.

Nie spiesz się, by przywyknąć do człowieka I nie wywracaj się od razu na nice. Wpatrz się w tę mętną rzekę, Bo nagle znajdziesz się za burtą. I na pierwsze wołanie w podskokach Nie biegnij, niech on zrobi krok. Uspokój swego narwańca. Tylko tak przyjdzie zrozumienie. A jeśli poczułeś — to jest to! Nie inaczej, prezent z niebios! Zbuduj most — tylko od razu i solidnie. Żeby wytrzymał każdy ciężar. Żeby chodzić w gości duszami. Jeśli mrok — niech płoną latarnie. Słyszeć rozumem, a nie uszami. Szafę ze szkieletami przed nim otwórz. Niech pozna, zobaczy na własne oczy Wszystko, co w tajemnicy przed cudzym zdaniem. I tę mętną rzekę łzami Oczyści z twoich lęków. Nie spiesz się, by przywyknąć do człowieka. Niebo mamy na wyciągnięcie ręki. Nie spiesz się, starczy wam wieku, By lepiej poznać się nawzajem.

Don't rush to get used to a person And don't hurry to turn your insides out. Look closely into that muddy river, Or you'll suddenly find yourself overboard. And at the first call, skipping along, Don't run — let them take a step toward you. Calm down your little hurry-scurry. Only that way will understanding come. But if you've felt it — that's it! No less than a gift from the skies! Build a bridge — but right away and solid. So it can hold any weight. So your souls can pay each other visits. If it's dark — let the streetlights burn. To hear with the mind, not with the ears. Open your closet of skeletons to them. Let them learn, see with their own eyes All that's hidden from other people's opinions. And that muddy river with their tears They'll cleanse of your fears. Don't rush to get used to a person. The sky is just an arm's reach away. Don't hurry — your lifetime will be enough To get to know each other better.