Рутина

Мая любімая руціна — знаёмы бляск працоўных дзён. І тая самая карціна, але ўсё ў ёй іначай быццам. І цьмянае святло з пакойчыка, і сцен працёртыя бакі. На курыных ножках хатка — пакуль цалкам дастаткова. Любімае крэсла — помніць ясна ціск цвёрдых ягадзіц. Руціна топіць ляноту, як масла, пакуль не ўпаў да падушкі ніц. З'ядае быт без перадышкі, дыханне — часцей наверсе. Ляцяць, як пёркі, думачкі, лушчачы з зерня шалупінне. Руціна — нібы земляроб, умела выгадуе ўраджай. Ціхенька шэпча: «Гэй, умелец, сваёй працы не прыніжай». Руціну, акружыўшы клопатам, ушаную, пахвалю. Хоць цягне зноў у тваё балота, — ды, адпачыўшы, зноў люблю.

Moja ulubiona rutyna — znajomy połysk dni roboczych. I ten sam obrazek, a wszystko jakby inne w nim. I mętne światło z pokoiku, i ścian przetarte boki. Chatka na kurzych nóżkach — całkiem wystarczy na razie. Ulubione krzesło — pamięta wyraźnie nacisk twardych pośladków. Rutyna topi lenistwo jak masło, póki nie padnę twarzą w poduszkę. Zjada codzienność bez wytchnienia, oddech — częściej na górze. Lecą jak piórka drobne myśli, łuskając plewy z ziaren. Rutyna — niczym rolnik, umiejętnie wykarmi plon. Szepcze cichutko: „Hej, majstrze, swoich trudów nie umniejszaj”. Rutynę, otoczywszy troską, uczczę należycie, pochwalę. Choć ciągnie znów w twoje bagno, — to, odpocząwszy, znów kocham.

My beloved routine — the familiar gloss of working days. The very same old scene, and yet it's different in a hundred ways. The dim light from the tiny room, the walls with their worn-out sides. A hut on chicken legs — for now that's quite enough. My favorite chair remembers well the pressure of a firm behind. Routine melts laziness like butter till I fall face-down on the pillow. Daily life eats on without a break, breathing — quicker up on top. Little thoughts fly off like feathers, clearing husks from the grain. Routine is like a farmer, skillfully raising a harvest. It whispers softly: "Hey, you craftsman, don't belittle your own work." Routine — I'll surround it with care, give it honor, give it praise. Though your swamp drags me back again — once I've rested, I love it once more.