Окун чаран (с кхмерского - спасибо)

Мой шлях ляжыць да вялікай жалезнай птушкі. Жалезная карэта паступова набірае хуткасць. Хачу з табою развітацца — ды не назаўсёды. Я змясціў у поласць, што ўтварылася, Твае колеры, і смех, і палітру пахаў, Мудрагелістыя формы бягучых хмар. І няхай твая мелодыя чакае на пюпітры, Каб цешыць мноства іншых пачуццяў. І буду ўспамінаць тваю спякоту, як у лазні, І ўздрыгваць сэрцам ад нядаўняга мінулага. А від Та Прома, што дагэтуль быў на малюнку, Я забяру ў багаж — такое пэўна можна. Тыя кадры потым правяраюць службы, Што вядуць кантроль за адведзенай гадзінай. Старайся ўзважваць, ці важныя твае патрэбы, І не адкладвай мар раз за разам. Ляціць жалезнакрылы над палямі, Шум матораў, з дзірачкі прахалода. Кампучыя з вышыні — адзінка з пяццю нулямі, Окун чаран, што сустрэліся калісьці.

Moja droga wiedzie do wielkiego żelaznego ptaka. Żelazna kareta powoli nabiera prędkości. Chcę się z tobą pożegnać, a nie rozstać na zawsze. Umieściłem w powstałej pustce Twoje kolory, i śmiech, i paletę zapachów, Wymyślne kształty biegnących chmur. I niech twoja melodia czeka gotowa na pulpicie, By koić zastępy innych emocji. I będę wspominać twój upał jak w saunie I drżeć sercem o niedawną przeszłość. A widok Ta Prohm, dotąd tylko z obrazka, Zabiorę w bagażu — to na pewno wolno. Te kadry potem sprawdzają służby Pilnujące wyznaczonej godziny. Staraj się ważyć, czy twoje potrzeby są ważne, I nie odkładaj marzeń raz po raz. Leci żelaznoskrzydły nad polami, Szum silników, z dziurki chłodek. Kampucza z góry — jedynka i pięć zer, Okun charan, że kiedyś się spotkaliśmy.

My road leads to a great big iron bird. The iron carriage slowly gathers speed. I want to say goodbye to you — not farewell. I've put into the hollow that has formed Your colours, and your laughter, and your palette of smells, The fanciful shapes of running clouds. And let your melody stand ready on the music stand To soothe whole hosts of other feelings. I'll recall your heat like in a sauna And my heart will shudder at the recent past. And the view of Ta Prohm, till now just a picture, I'll pack into my luggage — that's surely allowed. Those frames get checked later by the services That keep control over the allotted hour. Try to weigh whether your needs really matter And don't keep putting off your dreams time after time. The iron-winged one flies above the fields, The hum of engines, coolness from a little vent. Kampuchea from above — a one with five zeros, Okun charan, that once we met.