Стихи с табуретки · оригинал RU · 2023
Ну вот, пожалуй, Он проснулся
Ну вот, пожалуй, Он проснулся.
Тот зверь, что гонит и бежит.
Он утром мною обернулся.
А тот, кто мною был - лежит
Ему теперь не интересно
Куда спешил этот костюм
Но я, друзья, скажу Вам честно
Костюм не весел, он угрюм
Нет, не истёрся он до дырок
И нет «входных» и «выходных»
Он просто , братья, сдавлен Миром
Тех, что снаружи, тех, живых
Зашиты несколько надрезов
А в целом, цел, ведь ткань крепка
Не задурманен он, он трезв
Он видит волны свысока
А зверь, в которого я прыгнул
Стремится в пекло, прямо в бой
Не, вычурно, а самобытно
Как жить, дышать, само-собой
Победа, да, он к ней стремится
Но лишь победа над собой
Он победит и удивится
Всё, жизнь прошла.
Была игрой.
Ну вось, бадай, Ён прачнуўся
Ну вось, бадай, Ён прачнуўся.
Той звер, што гоніць і бяжыць.
Ён раніцай мною абярнуўся.
А той, хто мною быў, — ляжыць
Яму цяпер нецікава
Куды спяшаўся гэты гарнітур
Але я, сябры, скажу Вам шчыра
Гарнітур не вясёлы, ён пануры
Не, не працёрся ён да дзірак
І няма «ўваходных» і «выхадных»
Ён проста, браты, сціснуты Светам
Тых, што звонку, тых, жывых
Зашытыя некалькі надрэзаў
А ўвогуле цэлы, бо тканіна моцная
Не задурманены ён, ён цвярозы
Ён бачыць хвалі звысоку
А звер, у якога я ўскочыў
Імкнецца ў пекла, проста ў бой
Не вычварна, а самабытна
Як жыць, дыхаць, само сабой
Перамога, так, ён да яе імкнецца
Але толькі перамога над сабой
Ён пераможа і здзівіцца
Усё, жыццё прайшло.
Было гульнёй.
Черновой перевод, автор его ещё правит
No, to chyba On się obudził
No, to chyba On się obudził.
Ten zwierz, co goni i ucieka.
Rankiem się we mnie przeistoczył.
A ten, kto mną był — leży
Jego już teraz nie obchodzi
Dokąd się spieszył ten garnitur
Lecz wam, przyjaciele, powiem szczerze
Garnitur nie jest wesoły, jest ponury
Nie, nie przetarł się do dziur
I nie ma „wejściowych” ani „wyjściowych”
On po prostu, bracia, zgnieciony Światem
Tych, co na zewnątrz, tych żywych
Zszytych jest kilka nacięć
A w całości cały, bo tkanina mocna
Nie odurzony on, on trzeźwy
On widzi fale z wysoka
A zwierz, w którego wskoczyłem
Pędzi w piekło, prosto w bój
Nie wymyślnie, lecz po swojemu
Jak żyć, oddychać, samo przez się
Zwycięstwo, tak, do niego dąży
Lecz tylko zwycięstwo nad sobą
Zwycięży i się zdziwi
Koniec, życie minęło.
Było grą.
Черновой перевод, автор его ещё правит
Well then, it seems that He's awake
Well then, it seems that He's awake.
The beast that chases and that flees.
This morning he took on my shape.
And he who once was me — lies still
He doesn't care now anymore
Where this suit was rushing to
But, friends, I'll tell you honestly
The suit's not cheerful, it is glum
No, it's not worn through into holes
There are no "entry" and no "exit" ones
It's simply, brothers, crushed by the World
Of those outside, of those alive
A few incisions have been stitched
But on the whole it's whole, the cloth is strong
It isn't drugged, it's sober
It sees the waves from up above
And the beast I've jumped into
Rushes into hell, straight into the fight
Not showy, but its own true self
Like living, breathing, as it comes
Victory, yes, he strives for it
But only victory over himself
He'll win and be surprised
That's it, life's over.
It was a game.
Черновой перевод, автор его ещё правит