Несколько веков пройдут и канут

Некалькі стагоддзяў пройдуць і згінуць У Лету, пад гняцючай вагою побыту. Званы вечар зменіць свецкі раўт. І пральныя машыны зменяць на начоўкі. Тое, што трэба, стане вышэй у спісе. Той, хто важны, будзе раптам дараваны. Стане нізкім шыць пазоў за пазовам. Лібертад даруюць зняволеным. Весткі з Тэмзы, Рэйна ці Сены Раптам сыдуцца на вокладках глянцу. Іх чытачы не сядуць за здраду, За ідэі з вуснаў іншаземца. Трактары, як даніна былой эпосе, Пасля доўгіх ураджайных бітваў, Замест пяцігодкі зрабіўшы покер, Разнясуць па гарадах маці Волгі Навіны пра тое, што свет такім жа Зрабіўся, як паўтара стагоддзя таму. І той, які ёсць у нябёсах, Да парадку ўсё верне нанова. Конь брыдзе па полі на досвітку, Побач араты ўціскае плуг у зямлю. Жонка сцеле абрус-самабранку. Усе ў працы — прырода ціха слухае Кіладжоўлі, што нараджае мускул Сімбіёзу фаўны і флоры. Свет творыць нябачная карпускула, Пакуль хтосьці не зацягне фіранкі…

Kilka stuleci minie i przepadnie W Letę, pod gniotącym ciężarem codzienności. Proszony wieczór zastąpi światowy raut. I pralki zamienią na balie. To, co potrzebne, wskoczy wyżej na liście. Ten, kto ważny, nagle dostąpi przebaczenia. Niskie będzie szyć pozew za pozwem. Libertad podarują więźniom. Wieści znad Tamizy, Renu czy Sekwany Nagle zbiegną się na błyszczących okładkach. Ich czytelnicy nie pójdą siedzieć za zdradę, Za idee z ust cudzoziemca. Traktory, jak hołd minionej epoce, Po długich bitwach o plony, Zamiast pięciolatki robiąc pokera, Rozniosą po grodach matki Wołgi Wieści o tym, że świat stał się takim samym Jak przed półtora wiekiem. A Ten, któryś jest w niebie, Przywróci wszystko do porządku od nowa. Koń brnie przez pole o świcie, Obok oracz wciska pług w ziemię. Żonka ściele czarodziejski obrus. Wszyscy przy pracy — natura cicho słucha Kilodżuli, które rodzi mięsień W symbiozie fauny i flory. Świat tworzy niewidzialna korpuskuła, Dopóki ktoś nie zasunie zasłon…

A few centuries will pass and vanish Into Lethe, under the crushing weight of daily grind. The soirée will give way to the society rout. And washing machines get swapped for washtubs. What's needed will climb higher on the list. Whoever matters will suddenly be forgiven. Stitching up suit after suit will become low. Libertad will be granted to the prisoners. News from the Thames, the Rhine or the Seine Will suddenly converge on glossy covers. Their readers won't do time for treason, For ideas from a foreigner's lips. Tractors, in tribute to a bygone era, After long battles for the harvest, Scoring four-of-a-kind instead of a five-year plan, Will carry through the towns of Mother Volga The news that the world has become the same As it was a century and a half ago. And He which art in heaven Will set everything back in order anew. A horse trudges across the field at dawn, Beside it a ploughman presses the plough into the earth. A wife spreads the magic self-laying tablecloth. All at work — nature quietly harkens To the kilojoules that muscle gives birth to In the symbiosis of fauna and flora. The world is made by an invisible corpuscle Until somebody draws the curtains…