Мы все здесь лишь за чашечкой кофе…

Не ўспамінай пра смерць перад сном. А лепей, брат, наогул пра яе не думай... Не думай пра такое, пасля чаго ў горле камяк… Унутры не травень, і вее нудой. Гэтай смуты на сябе не прымярай. Бывай — скажы той сучцы блізарукай, Што не згледзела моцнага і магутнага мужчыну Сярод іншых, хто брэша не па чыне… Хто іржу душы хавае кіслай мінай… Не шукае падставы, задавольваючыся прычынай. Не ўспамінай пра смерць пасля сну І святкуй жыццё, пацягваючыся раніцай, З жонкай мілай аддайся Каме-сутры І кожны дзень, як новая вясна, Цябе ў абдымкі сустрэне добразычліва, Прыняўшы дзіцяці характар непаслухмяны, Добрая, як маці, і да канца шчырая.. Адчуй — і павее вецер паўднёвы. Не забывай пра смерць ніколі, Яна — мерка адрэзка быцця, Хоць часам прыходзіць вельмі раптоўна, Без запрашэння, без званка, без стуку. І не паспееш вымавіць ні гуку. Нібы дула каля скроні, пстрычка з трэскам затвора.. Памінальнае віскі і траска, усюды фрэскі І бацюшкава: «Сыне, спачывай з мірам!» А далей слёзы хорам пад карчмой. Адны ад зайздрасці, іншыя ад разлукі: Ну як жа без цябе пражыць гэтага жыцця мукі? Даруйце, мілыя, паняцця не маю. Пайду, вярнуся, зноўку пастарэю І зноў паўторыцца ўсё па крузе. Смерць — эстафета, перадаём яе адно аднаму. І вярнуўшыся з вандровак у мілы дом… Не ўспамінай пра смерць перад сном.

Nie wspominaj o śmierci przed snem. A najlepiej, bracie, w ogóle o niej nie myśl... Nie myśl o tym, po czym w gardle staje gula… W środku nie maj, i wieje nudą. Tego zamętu na siebie nie przymierzaj. Żegnaj – powiedz tej krótkowzrocznej suce, Co nie dostrzegła silnego i potężnego mężczyzny Wśród innych, co szczekają ponad stan… Co rdzę duszy kryją pod kwaśną miną… Nie szukają pretekstu, zadowalając się przyczyną. Nie wspominaj o śmierci po śnie I świętuj życie, przeciągając się rano, Z miłą żoną oddaj się Kamasutrze I każdy dzień jak nowa wiosna Przyjmie cię w objęcia dobrodusznie, Przyjąwszy dziecka charakter nieposłuszny, Dobra jak matka i do końca szczera.. Poczuj, a powieje wiatr południowy. Nie zapominaj o śmierci nigdy, Ona jest miarą odcinka bytu, Choć czasem przychodzi bardzo nagle, Bez zaproszenia, bez dzwonka, bez pukania. I nie zdążysz wydać ani dźwięku. Jakby lufa przy skroni, szczęk i trzask zamka.. Stypowa whisky i dorsz, wszędzie freski I pop swoje: „Synu, spoczywaj w pokoju!” A dalej łzy chórem pod karczmą. Jedni z zazdrości, drudzy z rozłąki: No jak bez ciebie przeżyć tego życia męki? Wybaczcie, kochani, nie mam pojęcia. Odejdę, wrócę, znów się zestarzeję I znów powtórzy się wszystko w kółko. Śmierć to sztafeta, podajemy ją sobie nawzajem. I wróciwszy z wędrówek do miłego domu… Nie wspominaj o śmierci przed snem.

Don't think of death before you sleep. Better yet, brother, don't think of it at all... Don't think of things that leave a lump in your throat… Inside it isn't May, and boredom's in the air. Don't try this turmoil on for size. Say goodbye to that short-sighted bitch Who failed to see a strong and mighty man Among the others, those who bark above their rank… Who hide their rusty souls behind a sour face… Who seek no pretext, happy with a cause. Don't think of death when you wake up, Celebrate life, stretching in the morning, With your sweet wife surrender to the Kama Sutra, And every day, like a brand-new spring, Will greet you in its arms good-naturedly, Accepting the child's unruly temper, Kind as a mother and honest to the end.. Feel it, and the south wind will blow. Never forget about death, It's the yardstick of being's stretch, Though sometimes it comes very abruptly, Without an invitation, without a call, without a knock. And you won't have time to let out a sound. As if a muzzle to the temple, a click, the crack of the bolt.. Whisky and cod at the wake, frescoes all around, And the priest's: "Son, rest in peace!" And then tears in chorus outside the tavern. Some from envy, others from parting: How can we live through this life's torment without you? Sorry, my dears, I haven't the faintest idea. I'll leave, come back, grow old all over again And everything will go round in a circle once more. Death's a relay — we pass it on to each other. And coming home from your wanderings to the house you love… Don't think of death before you sleep.