Мои языки
← Все стихи

Стихи с табуретки · оригинал RU · 2023

Мели метели, грело лето

Мели метели, грело лето. Оттаяли холодные тела, Отелло и Гаргантюа Отели, мы туда-сюда. Белуччи Моника, закаты в Монте Белло, Белль, Нотрдам, Лучано акапелла. Бениньи e la vita mucho bella. На крыльях ангела в объятия летела Спасибо небу, что Амур, а не Акелла. Что лук и стрелы, а не para bellum. Страсть бушевала, бешено ревела - Сошлись Светлов с redonda caravella. Любовь вскипала, снова каменела. Затёртая до дыр киноновелла. Две пиццы, Coca-Cola, моцарелла, Чесночный с кетчупом, оливки, страчателла Разлуки горький вкус, ты не хотела Довольствоваться привкусом металла. Остыло. Больше не воспламеняла. Con te partiro, всевидящий Бочелли Талант Пикассо, сны из акварели Смотрели, видели, стонали и хотели… Казалось жизнь прожили, вместе постарели. Но лишь кончался срок двенадцатой недели… Кончалось лето, птицы прилетели… Тебе и мне пора менять постели…

Мялі завеі, грэла лета

Мялі завеі, грэла лета. Адталі халодныя целы, Атэла і Гаргантюа Атэлі, мы туды-сюды. Белучы Моніка, захады ў Монтэ Бела, Бэль, Натрдам, Лучана акапэла. Беніньі e la vita mucho bella. На крылах анёла ў абдымкі ляцела Дзякуй небу, што Амур, а не Акела. Што лук і стрэлы, а не para bellum. Жарсць бушавала, шалёна раўла — Сышліся Святлоў з redonda caravella. Каханне закіпала, зноў камянела. Зацёртая да дзірак кінанавела. Дзве піцы, Coca-Cola, мацарэла, Часночны з кетчупам, аліўкі, страчатэла Расстання горкі смак, ты не хацела Задавольвацца прысмакам металу. Астыла. Болей не запальвала. Con te partiro, усёбачны Бачэлі Талент Пікаса, сны з акварэлі Глядзелі, бачылі, стагналі і хацелі… Здавалася, жыццё пражылі, разам пастарэлі. Ды толькі сканчаўся тэрмін дванаццатага тыдня… Сканчалася лета, птушкі прыляцелі… Табе і мне пара мяняць пасцелі…

Черновой перевод, автор его ещё правит

Wiały zamiecie, grzało lato

Wiały zamiecie, grzało lato. Odtajały zimne ciała, Otello i Gargantua Hotele, my tam i z powrotem. Bellucci Monica, zachody w Monte Bello, Belle, Notre-Dame, Luciano a cappella. Benigni, e la vita mucho bella. Na skrzydłach anioła w objęcia leciałaś Dzięki niebu, że Amor, a nie Akela. Że łuk i strzały, a nie para bellum. Namiętność szalała, ryczała wściekle — Zeszli się Swietłow i redonda caravella. Miłość wrzała, znowu kamieniała. Zdarta do dziur filmowa nowela. Dwie pizze, Coca-Cola, mozzarella, Czosnkowy z keczupem, oliwki, stracciatella Rozstania gorzki smak, ty nie chciałaś Zadowolić się posmakiem metalu. Wystygło. Już więcej nie rozpalała. Con te partiro, wszechwidzący Bocelli Talent Picassa, sny z akwareli Patrzyli, widzieli, jęczeli i chcieli… Zdawało się, życie przeżyli, razem się zestarzeli. Lecz ledwie mijał termin dwunastego tygodnia… Kończyło się lato, ptaki przyleciały… Tobie i mnie czas zmieniać pościele…

Черновой перевод, автор его ещё правит

Blizzards blew, the summer warmed

Blizzards blew, the summer warmed. The frozen bodies thawed again, Othello and Gargantua, Hotels, we rushed from here to there. Monica Bellucci, sunsets in Monte Bello, Belle, Notre-Dame, Luciano a cappella. Benigni, e la vita mucho bella. On angel wings you flew into embraces Thank heaven it was Cupid, not Akela. A bow and arrows, not para bellum. Passion raged and roared like mad — Svetlov and redonda caravella met. Love boiled over, turned to stone again. A movie novella worn right through to holes. Two pizzas, Coca-Cola, mozzarella, Garlic sauce with ketchup, olives, stracciatella The bitter taste of parting, you refused To settle for an aftertaste of metal. It cooled. No longer set on fire. Con te partiro, all-seeing Bocelli Picasso's talent, dreams in watercolor We watched, we saw, we moaned and wanted… It seemed we'd lived a life, grown old together. But just as the twelfth week's term ran out… The summer ended, birds came flying in… It's time for you and me to change our beds…

Черновой перевод, автор его ещё правит