Я выдумал себе персонажа

Я выдумаў сабе персанажа Рукі ў мазалях, добры, на шчоках сажа. Няхітры, просты, працаўнік, зямны. Згубіўся вось толькі ў пошуках эліксіру, Нейкага рэцэпту вялікага багацця, І здаецца яму гэта ўсё святатацтва, І баіцца ён зусім не магчымай вонкавай брыдоты, Толькі страты самага галоўнага — шляхетнасці. Вечна шчаслівы і глядзіць на зоркі доўга Сінія шорты, шлёпанцы і любімая футболка. Глядзіць і верыць, што стаў кімсьці большым. Глядзіць у космас вачыма Беларусі, В'етнама і Польшчы Верыць, што іншыя вочы адкрыюцца хутка. Спіць на гары, а прачынаецца ў адкрытым моры. Бачачы сонца, радуецца як дзіця Ведаў, што дакладна стане чалавекам, яшчэ да пялёнак. Будуе масты, каб не падалі людзі духам. Караблі, каб праплыць, цягнікі, каб прайсці пасуху. Ведае доступы да коду магутнага Сусвету І мелодыяй шчырай і пранікнёнай Ён у сэрцах, у галовах і ў свядомасці Шукае святло і нясе свету веды. Нікога не мяняць, не судзіць і не раніць, Толькі захоўваць бясконца вялікую памяць, І ўбачыць марыць Адзінае ў кожным. Верыць, трэба толькі заставацца адважным І брацца за тое, што здаецца невыканальным Але сапраўды

Wymyśliłem sobie postać Ręce w odciskach, dobry, na policzkach sadza. Niewyszukany, prosty, robociarz, z tego świata. Tylko zagubił się w poszukiwaniu eliksiru, Takiej recepty na wielkie bogactwo, I wydaje mu się, że to wszystko świętokradztwo, I boi się wcale nie możliwej zewnętrznej brzydoty, Tylko utraty tego, co najważniejsze — szlachetności. Wiecznie szczęśliwy, długo patrzy w gwiazdy Niebieskie szorty, klapki i ulubiona koszulka. Patrzy i wierzy, że stał się kimś większym. Patrzy w kosmos oczami Białorusi, Wietnamu i Polski Wierzy, że inne oczy otworzą się wkrótce. Zasypia na górze, a budzi się na otwartym morzu. Widząc słońce, cieszy się jak dziecko Wiedział, że na pewno zostanie człowiekiem, jeszcze przed pieluchami. Buduje mosty, by ludzie nie upadali na duchu. Statki, by przepłynąć, pociągi, by przejść suchą nogą. Zna dostępy do kodu potężnego Wszechświata I melodią szczerą i przenikliwą On w sercach, w głowach i w świadomości Szuka światła i niesie światu wiedzę. Nikogo nie zmieniać, nie sądzić i nie ranić, Tylko przechowywać nieskończenie wielką pamięć, I marzy, by ujrzeć Jedno w każdym. Wierzy, że trzeba tylko pozostać odważnym I brać się za to, co wydaje się niewykonalne Lecz prawdziwie

I made up a character for myself Calloused hands, kind, soot on his cheeks. Unpretentious, simple, a working guy, of this world. Only he got lost in search of an elixir, Some kind of recipe for great wealth, And it seems to him all this is sacrilege, And what he fears is not some outward ugliness at all, Only the loss of what matters most — nobility. Forever happy, he gazes long at the stars Blue shorts, flip-flops and his favorite T-shirt. He looks and believes he's become someone bigger. He looks into space with the eyes of Belarus, Vietnam and Poland Believes that other eyes will open soon. He falls asleep on a mountain and wakes on the open sea. Seeing the sun, he's glad like a child He knew he'd surely become a human being, even before diapers. He builds bridges so people won't lose heart. Ships to sail across, trains to cross dry land. He knows the access to the code of the mighty Universe And with a melody sincere and piercing He, in hearts, in heads and in minds, Searches for light and brings the world knowledge. To change no one, to judge no one, to wound no one, Only to keep an endlessly great memory, And he dreams of seeing the One in everyone. Believes one only needs to stay brave And take on what seems impossible But truly