Крылья

Эх, як хачу, каб ты душой распранулася І ўвысь са мной рванула ў аблокі. Пакуль я крылы чысціў — ты кудысьці падзелася, Цябе не відаць зусім, нават з вышыні высокай. Лятаў адзін, шукаў — ды ўсё дарэмна, Я абляцеў бы так увесь зямны шар. Ды сілы ў крылах няма, і сонца згасла. На жаль, мне не знайсці запаветны шлях дадому. І ў цемры сярод хмар блукаючы, Пражэктарам надзея асвятляла шлях. Як дыяфільмы, кадры ў галаве гартаючы, Каб незнарок не ўснуць у небясах. Вось так ляцеў бы, пакуль крылы носяць, Пакуль у грудзях сэрца можа спяваць. Прашу мацней, чым блаславення просяць, — Цябе ўбачыць і спакойна паміраць.

Ech, jak bym chciał, żebyś duszą się rozebrała I ze mną w górę, w chmury poszybowała. Gdy czyściłem skrzydła — gdzieś mi się podziała, Nie widać cię wcale, nawet z wysoka. Latałem sam, szukałem — wszystko na nic, Tak oblatałbym cały ziemski glob. Lecz sił w skrzydłach brak i słońce zgasło. Niestety, nie znajdę już upragnionej drogi do domu. I w ciemności błądząc wśród obłoków, Nadzieja jak reflektor oświetlała drogę. Kartkując w głowie klatki jak bajki z rzutnika, By przypadkiem w niebie nie zasnąć. Tak bym szybował, póki skrzydła niosą, Póki w piersi serce zdolne jest śpiewać. Proszę mocniej, niż o błogosławieństwo proszą, By cię zobaczyć i spokojnie umierać.

Oh, how I want your soul to strip down bare And soar with me up high into the clouds. While I was cleaning my wings, you vanished somewhere, I can't see you at all, not even from above. I flew alone, I searched — all in vain, I'd circle the whole globe like this. But my wings have no strength, the sun has gone out. Alas, I'll never find the cherished way back home. And wandering in the dark among the clouds, Hope lit the way like a searchlight. Flipping frames in my head like filmstrips, So as not to fall asleep up in the sky. So I would glide as long as my wings carry me, As long as the heart in my chest can sing. I beg, harder than people beg for blessing, To see you — and to die in peace.