Стихи с табуретки
Раз не любил — то и не жил
Раз не любил — то и не жил.
В чужой душе ты не открыл
Её таинственных просторов.
Какой взаимности ты ждёшь тогда?
Ты можешь говорить: «не моё».
Не знаешь, что дано вдвоём:
Легко взять мира все вершины,
Найти бытья сокрытый смысл.
Исправишь недостатки бытия —
В другом увидишь отражение своё.
И сам ты станешь чьим-то зеркалом.
Увидишь в нём обманщиков немало.
Наберёшься опыта целую кучу.
Как лупой, будешь пользоваться им.
Получишь больше, отдавая, —
Своё лицо настоящее узнавая.
Тот кто-то дарит радость вечную.
Он — половинка твоя на Млечном Пути.
И только с ней ты — целое одно,
Вот в этом и есть вечная радость.
Две души плывут в лодке жизни,
Через нас в мир приходит следующая.
Так не растрать труд Творца впустую —
Цени: ведь это настоящее чудо.
Оригинал · PL
Jak nie kochałeś - to nie żyłeś
Jak nie kochałeś - to nie żyłeś.
I obcej duszy nie odkryłeś
Swoich obszarów tajemniczych.
Na jaką ty wzajemność liczysz?
Ty możesz mówić - to nie moje.
Nie wiesz, co mogą zrobić dwoje.
Na luzie zdobyć świata szczyty,
Znaleźć istnienia sens ukryty.
Poprawisz wady swego bycia -
Zobaczysz w kimś siebie odbicie.
I sam zostaniesz czyimś lustrem.
Zobaczysz w nim oszustów mnóstwo.
Zdobędziesz doświadczenia kupę.
Skorzystasz z niego tak jak z lupy.
Otrzymasz więcej gdy oddajesz -
Swoją prawdziwą twarz poznajesz.
Ten ktoś ci daje radość wieczną.
Jest twą połówka w szlaku mlecznym.
I tylko z nią ty tworzysz całość -
Na tym polega wieczna radość.
Dwie duszy płyną w życia łodzi
Przez nas na świat następna wchodzi.
Więc nie zmarnuj ten twórcy trud -
Doceniaj, to prawdziwy cud.