Когда слова становятся матными

Калі словы становяцца матам, вочы мокрымі, а ногі ватнымі. Калі хлусня становіцца фактамі, брацтвы — сектамі, а думкі — тэрактамі. Людзі дзеляцца кастамі, пачуццямі прэснымі, крыкамі частымі. Чыстымі квінтамі, рэзкімі секундамі і гукамі брыдкімі. Пустымі тэкстамі, любымі сродкамі і багацця спакусамі. Без належнага такту, чужымі літарамі абзаводзімся кантактамі. Часовымі саюзамі, вечнымі войнамі, пактамі аб ненападзе. Незлічонымі ахвярамі, патрыятычна настроенымі плакатамі. Праўдамі і няпраўдамі, забытымі афіцэрамі і салдатамі. Снарадамі, што рвуцца, медалямі і ўзнагародамі. Градам куль, потым — спустошанымі позіркамі. Закусваем абедамі, запіваем вінамі і закопваем рыдлёўкамі. Меркаваннямі расколатымі, настроямі незразумелымі. Марамі нязбытнымі, гарызонтамі неабсяжнымі. Перакатамі, пералатаныя, ледзь дыхаюць стомленыя клапаны. Душы падданых занадта ўжо прагнутыя пад нямытымі лапамі сабратаў. Тарантынаўскімі світанкамі і набокаўскімі захадамі, Гагарынскімі палётамі, касмічнымі ракетамі, Цютчава грому маладога раскатамі. У страху перад хуткімі кармамі, пустымі чакрамі, нясмачнымі кармамі, спрэчнымі нормамі, накрытымі хлебам чаркамі, жаночымі чарамі, біблейскімі карамі, перапоўненымі барамі, турэмнымі нарамі, лёсу ўдарамі, чырвонымі загарамі, і тым, што засталося за кадрам. Баімся да чарцей быць старымі. Рухацца з выключанымі фарамі. Ці Кларай з караламі, грашыма — няважна, вялікімі ці малымі. Ашалелымі, пасівелымі, адзінокімі і няправымі. Баімся быць… баімся не стаць… баімся… на кожным кроку. Баімся верыць ці не верыць… Баімся да ісціны дакрануцца і больш ніколі не прачнуцца.

Kiedy słowa stają się wulgarne, oczy mokre, a nogi z waty. Kiedy kłamstwo staje się faktami, bractwa — sektami, a myśli — zamachami. Ludzie dzielą się na kasty, uczuciami mdłymi, krzykami częstymi. Czystymi kwintami, ostrymi sekundami i dźwiękami szpetnymi. Pustymi tekstami, wszelkimi środkami i bogactwa pokusami. Bez należytego taktu, cudzymi literami obrastamy w kontakty. Sojuszami tymczasowymi, wojnami wiecznymi, paktami o nieagresji. Niezliczonymi ofiarami, patriotycznie nastawionymi plakatami. Prawdą i nieprawdą, zapomnianymi oficerami i żołnierzami. Rozrywającymi się pociskami, medalami i nagrodami. Gradem kul, potem — wypalonymi spojrzeniami. Zagryzamy obiadami, popijamy winami i zakopujemy łopatami. Opiniami rozłupanymi, nastrojami niezrozumiałymi. Marzeniami nieziszczalnymi, horyzontami bezkresnymi. Przez bystrzyny, połatane, ledwo dyszą zmęczone zastawki. Dusze poddanych zbyt już zgięte pod nieumytymi łapami współbraci. Tarantinowskimi świtami i nabokovowskimi zachodami, Gagarinowskimi lotami, kosmicznymi rakietami, Tiutczewa młodego gromu grzmotami. W strachu przed szybkimi karmami, pustymi czakrami, niesmacznymi karmami, spornymi normami, przykrytymi chlebem kieliszkami, kobiecymi czarami, biblijnymi karami, przepełnionymi barami, więziennymi pryczami, ciosami losu, czerwonymi opaleniznami, i tym, co zostało za kadrem. Boimy się jak diabli być starymi. Jechać z wyłączonymi światłami. Albo Klarą z koralami, pieniędzmi — nieważne, dużymi czy małymi. Oszalałymi, posiwiałymi, samotnymi i niesłusznymi. Boimy się być… boimy się nie stać się… boimy się… na każdym kroku. Boimy się wierzyć albo nie wierzyć… Boimy się dotknąć prawdy i już nigdy się nie obudzić.

When words turn into swearing, eyes turn wet, and legs turn to cotton. When lies become facts, brotherhoods become sects, and thoughts become terror attacks. People split into castes, with bland feelings, with frequent screams. With pure fifths, sharp seconds, and hideous sounds. With empty lyrics, by any means, and the temptations of riches. Without proper tact, with other people's letters we make our contacts. With temporary unions, eternal wars, and non-aggression pacts. With countless victims, with patriotically minded posters. By hook or by crook, with forgotten officers and soldiers. With bursting shells, with medals and awards. With hails of bullets, and afterwards — with hollow stares. We chase it down with dinners, wash it down with wines, and bury it with shovels. With split opinions, with incomprehensible moods. With unattainable dreams, with boundless horizons. Over the rapids, all patched up, the tired valves barely breathe. The souls of the subjects bent far too low under their brethren's unwashed paws. With Tarantino dawns and Nabokov sunsets, With Gagarin flights, with space rockets, With the rolling peals of Tyutchev's young thunder. In fear of fast karmas, empty chakras, tasteless fodder, disputed norms, shot glasses covered with bread, women's charms, biblical punishments, overcrowded bars, prison bunks, blows of fate, red sunburns, and whatever was left off camera. We're scared as hell of being old. Of driving with the headlights off. Or of being Clara with the corals, with money — never mind if big or small. Frantic, gone grey, lonely and in the wrong. We're afraid to be… afraid not to become… afraid… at every step. Afraid to believe or not to believe… Afraid to touch the truth and never wake up again.