Стихи с табуретки · оригинал RU · 2025
Бродит слово по миру
Бродит слово по миру, в кармане
владельца, что отчаянно его ищет.
Ищет слово, бедняга, в экране.
Среди совершенно невкусной пищи.
Ранее было там, внутри коробочки.
Утончённое, грубое, но стихийно взрáщено.
Нынче, для ускорения, раскрыты скобочки.
Обнажено и членами общества изврáщено.
А владельцу-то что? Без задней мысли и совести
Смотрит в зубы белые, будто так надо.
Увы, не хватает мозгов заполнить полости
из-за наглости информационного словокрада.
А оно всё там же. В углу кармана, левого.
Утрамбовано, вкопано в серые катышки.
Ждёт владельца, единственного, несмелого.
Его мнения, личного, а не мнения его матушки.
Так и бродит, но гибнет со сменой куртки,
То и дело маяча в пикселях экрана
И мечтает чтобы, как мечтают все проститутки,
В роковой момент его извлекли… из кармана.
Блукае слова па свеце
Блукае слова па свеце, у кішэні
ўладальніка, які адчайна яго шукае.
Шукае слова, небарака, у экране.
Сярод зусім нясмачнай ежы.
Раней было там, унутры каробачкі.
Вытанчанае, грубае, але стыхійна ўзгадаванае.
Цяпер, для паскарэння, раскрыты дужачкі.
Агалёнае і членамі грамадства збэшчанае.
А ўладальніку што? Без задняй думкі і сумлення
Глядзіць у белыя зубы, быццам так і трэба.
На жаль, не стае мазгоў запоўніць поласці
праз нахабства інфармацыйнага словакрада.
А яно ўсё там жа. У куце кішэні, левай.
Утрамбаванае, укапанае ў шэрыя камячкі.
Чакае ўладальніка, адзінага, нясмелага.
Яго думкі, асабістай, а не думкі яго матулі.
Так і блукае, але гіне са зменай курткі,
Раз-пораз мільгаючы ў пікселях экрана,
І марыць, як мараць усе прастытуткі,
Каб у фатальны момант яго дасталі… з кішэні.
Черновой перевод, автор его ещё правит
Błąka się słowo po świecie
Błąka się słowo po świecie, w kieszeni
właściciela, który rozpaczliwie go szuka.
Szuka słowa, biedak, na ekranie.
Wśród zupełnie niesmacznej strawy.
Dawniej było tam, w środku pudełeczka.
Wysublimowane, szorstkie, lecz żywiołowo wyrosłe.
Dziś, dla przyspieszenia, otwarte nawiasy.
Obnażone i przez członków społeczeństwa wypaczone.
A właścicielowi co? Bez zastanowienia i sumienia
Patrzy w białe zęby, jakby tak trzeba.
Niestety, brak mu mózgu, by wypełnić ubytki
przez bezczelność informacyjnego słowokrada.
A ono wciąż tam. W rogu kieszeni, lewej.
Ubite, wkopane w szare kłaczki.
Czeka na właściciela, jedynego, nieśmiałego.
Na jego zdanie, własne, a nie zdanie jego mamusi.
I tak się błąka, lecz ginie przy zmianie kurtki,
Co rusz migając w pikselach ekranu,
I marzy, jak marzą wszystkie prostytutki,
By w decydującej chwili wyjęto je… z kieszeni.
Черновой перевод, автор его ещё правит
A Word Roams the World
A word roams the world, in the pocket
of its owner, who's desperately searching for it.
The poor guy searches for the word on a screen,
Among completely tasteless food.
It used to be in there, inside a little box.
Refined, crude, but grown wild on its own.
Now, to speed things up, the brackets are opened.
Laid bare and perverted by members of society.
And what does the owner care? Without a second thought or conscience
He stares at white teeth, as if that's how it should be.
Alas, there aren't enough brains to fill the cavities
because of the gall of the information word-thief.
And it's still right there. In the corner of the pocket, the left one.
Packed down, dug into gray lint balls.
Waiting for its owner, the only one, the timid one.
For his opinion, his own, not his mommy's.
And so it roams, but dies with every change of jacket,
Now and then flickering in the pixels of the screen,
And dreams, the way all prostitutes dream,
Of being pulled out at the fateful moment… out of the pocket.
Черновой перевод, автор его ещё правит