Wiersze z taboretu · 2024
Przeprowadź się, tylko od razu do mojego serca
Przeprowadź się, tylko od razu do mojego serca
Kupię nam duże łóżko
I czystą, nieużywaną pościel.
Zaraz, ekspedientka… no kur…, pomyliła się i dała nie to, rany boskie
No, nie płacz, to nie znak i nie zły omen
To tak, bzdura, nie płacz, przeczekamy, to tylko do lata…
Pip, pip, znowu sygnał bez odpowiedzi.
Spalone nerwy jak stopione przewody
Jak tam u ciebie? A właściwie dokąd i kiedy?
Nie do mnie.. za nic.. no proszę..
Wiesz, śnił mi się ślubny welon
I panną młodą byłaś ty, tylko ja wodzirejem
Gadam bez przerwy i, jak widać, bez sensu..
Co? Nie słychać, wyraźniej.. ach, no jasne, cieszysz się…
Cóż, to znaczy, że chyba tak mi trzeba
I tak już całą zimę spędziłem przy wejściu do Piekła..
Wciąż wymyślałem imię dla naszego wspólnego dziecka..
Pierwszy chłopiec – Maksim, córka – niech będzie Katia.
Niech on będzie trochę płaczliwy, a ona będzie wołać na niego braciszku.
Będą się razem bawić, Katka lalką, a Maks – ołowianym żołnierzykiem
Dobra, co ja, widzę, że to zbędne..
Gdybyś widziała suknię, we śnie, śnieżnobiałą, puszystą.
Twoja mama, moja, bez żmijowych, zjadliwych spojrzeń
Do lata rzut beretem, a ja znowu boję się śnieżyc..
Oryginał · RU
Переезжай, только сразу в сердце моё
Переезжай, только сразу в сердце моё
Я куплю нам большую кровать
И чистое, неиспользованное бельё.
Погоди, продавщица… вот бл…, перепутала и дала не то, ё-моё
Ну, не плачь, это не знак и не плохая примета
Это так, ерунда, ты не плачь, переждём, это только до лета…
Пип, пип, снова гудки без ответа.
Сгоревшие нервы, как расплавленные провода
Как ты там? А точнее куда и когда?
Не ко мне.. ни за что.. вот так да..
Знаешь, мне снилась свадебная фата
И невеста там ты, только я тамада
Говорю, без умолку, и как видно без толку..
Что? Не слышно, по-внятней.. ах, ну как же, ты рада…
Что ж, ну значит наверное так мне и надо
Я и так уж всю зиму провёл возле входа у Ада..
Всё обдумывал имя для нашего общего чада..
Первый мальчик - Максим, дочка - пусть будет Катей.
Пусть он будет немного плаксив, а она будет звать его братик.
Станут вместе играть, Катька кукла, а Макс - оловянный солдатик
Ладно, чего я, вижу, что лишнее..
Ты бы видела платье, во сне, снежно-белое, пышное.
Твоя мама, моя, без змеиных язвительных взглядов
Тут до лета рукой, а я снова боюсь снегопадов..