Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · Раней

Натхненне

Ці назіралі вы натхненне — Каб у чэрапе да анямення? Каб нібыта да неба рукамі, Па калена ў рацэ забыцця?.. Колькі разоў безнадзейнасцю гняткою Цела зноў на калена апушчана? Сіла, што большасцю адмаўляецца, Напаўняе цябе мацней, чым раней. Ці часта, утаймаваўшы красамоўства, Замест таго каб словам лячыць, — калечачы, Наносіў свайму суразмоўцу Забаронены ўдар па печані? Шмат сказана шчыра-сардэчнага Так, каб у памяць урэзалася навечна, але Раствараемся мы ва ўспамінах Бесклапотнага дзяцінства бестурботнага. Лаянкай і бесцырымоннасцю Свае думкі мы занялі поўнасцю. І прабелы ў развіцці разумовым Мы сілкуем натоўпу прыхільнасцю. Ноч. Не спіцца. Сэрца — у трымценні. Wind of Change. З навушнікаў спевы. Прабіраюцца ноткі хвалявання — Зноў у госці прыйшло натхненне.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-руску