Пасля зімы прыйшла вясновая пара

Пасля зімы прыйшла вясновая пара, Заспявалі птушкі на галінах, быццам хор, І, уражаны, плача пад ударам тапара Смалой-жывіцай увесь сасновы бор. Бярозы наўзрыд аддаюць свой сок, Адмерзлы пасля ігрышчаў моцнай завірухі. Зашчэбятаў, загаварыў звонкі ручаёк — Бягуць да ракі-багіні маленькія слугі. Прачнуліся звяры, абудзіўся лес Ад доўгага і патрэбнага спакою. Нябачны паўночным узыходзячы Паўднёвы Крыж, Што абвяшчае вечнасць ладу. Змяніліся зоры. Святло разгладзіла цемру, Як масла па зямным бутэрбродзе. І сонца ўшыла жоўтую тасьму Па светла-блакітным небасхіле. Прырода выдыхнула вуглякіслы газ, Затрыманы перад новым цыклам жыцця. Прыйдзе вясна, сыдзе, у які ўжо раз, Напоўніўшы свет неперасягненым сэнсам.