Горы

Бягуць над намі жарабцы, Хвастамі гладзячы нябёсы. І горы, старцы-мудрацы, Маўчаць, адлічваючы вёсны. Дрэвы — быццам бы шчаціна, Гайдае ветрам узад-уперад. Як майстар пэндзлем над карцінай, Над імі кружыць верталёт. І сонца яркія прамяні Лашчаць, як рукою мама. Вясны прадвеснікі — гракі. Снег на вяршынях — як смятана. Лясною змейкаю ручай Бяжыць, пятляючы між сосен. І Павароці-салавей — Яго на біс увесь час просяць. З гукаў і фарбаў вытканы свет. Прырода — абрус-самабранка. Стваральнік — майстар-ювелір. Любоў — ключы да ячэек банка.