Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2024

Магчыма, кола перамен

Магчыма, кола перамен Становіцца ўсё больш прыкметным, Калі на ўласным горле ласо Пачынае боўтацца самааддана. І не замінае руху галавы. І муж няхай будзе і галавой, і шыяй. А суфікс «-ык», што прыжыўся, на жаль, Няхай адпадзе ў Апошні дзень Пампеі. Цяпер ужо хлопчЫКі вакол. Сумневаў поўныя, як Адам і Ева. Зусім не новая іх жаночая «хвароба» — Мужык сарваў ім дзявочую пляву. Унушыць: лепш ужо так, чым мужыком, Пакінуўшы дзяцей сярод сурокаў і вер. І кухталёў раздасць шурпатым кулаком З усмешкай: à la guerre comme à la guerre Мне верыцца, што дакладна не дадзена Нам прадказаць падзей ход крывы. І калі да [ён, яна] дадасца яно, Хай рукі з плеч — і думае башкой.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-руску