Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2024

Без кіроўцаў змейкі аўтобусаў

Без кіроўцаў змейкі аўтобусаў — Так сустрэў нас горад караля Рамы. Але не таго, што з мантраў індусаў. Дзе спрадвеку нараджаюцца сіямцы Рыс і какос, манга з перцам чылі. І пад сонейкам, як яйка на патэльні, Бурэе скура, як у печы парсючок, Каб мела колер збана з цагельні. Пах страў — сліна аж да барады. Па асфальце цягнецца, як рака. Калі ты сам з сабой не ў згодзе — Да канца дня жывот ад смакаў трэскаецца. У шматвокіх брудных хмарачосах Блакіт неба спяшаецца сцямнець. Мітуслівы хаос гукаў з людных вуліц Горад памнажае, хочучы сябе дапоўніць. Гэты велізарны шматкультурны лайнер Прыме ўсіх да сябе на борт. Несумненна — кіруе тут дызайнер, Што ў Буды здабывае параду.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-польску