Не спяшаючыся, з-за рога, з-за сумневаў

Не спяшаючыся, з-за рога, з-за сумневаў Паласнуўшы свядомасць, як брытвай. Розум, пад уплывам песнапенняў, Захлынуўся ўласнай малітвай. Захлынуўся так, што стала моташна Быццём задавольвацца ў радасць Трэба верыць — астатняе хлусня. Плоць грэшная — фу, якая гадасць. Недарэчны пафас і прыгожы слоган З глянцавых карцінак, не інакш. Прадавай які заўгодна орган. Ты гандлюй, мілок — можа, прыйдзе ўдача. Калі тварам не выйшаў — не журыся Дараванаму ў пашчу — куды ўжо горш. Няма білета — прабач, пасунься. Тут такіх — як летам у Эрмітажы. Нават больш — свет, прагнуўшыся, стогне. не пад нас — пад некалькіх з клана. Гэтыя ў кадры — астатнія ў фоне, быццам акцёр другога плана. І не тое каб адсутнасць таленту. Тут хутчэй няправільная дарога. Свет прагнецца на плячы атланта Калі ўсе павераць — хоць трохі.