Moje języki
← Wszystkie wiersze

Wiersze z taboretu · oryginał PL · 2024

Brak kierowców w żmijkach autobusów

Brak kierowców w żmijkach autobusów Tak spotkało miasto króla Ramy. Lecz nie tego z mantr od Hindusów. Gdzie od wieków rodzą się Siamy Ryż i kokos, mango z chili pieprzem. I pod słonkiem by jajco w patelni Brązowieje skóra jak w piecyku wieprzyk, By miał kolor dzbana po cegielni. Woń od potraw - ślina aż po brodzie. Po asfalcie ciągnie się jak rzeka. Jak nie jesteś sam ze soba w zgodzie Koniec dnia i brzuch od smaków pęka. W wielookich chmur drapaczach brudnych Błękit nieba spieszy się wyciemnić. Tłumny chaos dźwięków z ulic ludnych Miasto mnoży, chcąc się uzupełnić. Ten olbrzymi wielokulturowy lajner Przyjmie wszystkich na swoją pokładę. Niewątpliwie - rządzi tu designer Co od Buddy zdobywuje radę.

Без водителей змейки автобусов

Без водителей змейки автобусов — Так нас встретил город короля Рамы. Но не того, что из мантр у индусов. Где веками рождаются сиамцы Рис и кокос, манго с перцем чили. И под солнышком, как яйцо на сковородке, Кожа буреет, как поросёнок в печке, Чтоб стать цвета кувшина с кирпичного завода. Запах блюд — слюна аж до подбородка. По асфальту тянется, как река. Если ты сам с собой не в ладу — К концу дня живот от вкусов лопается. В многоглазых грязных небоскрёбах Синь неба торопится потемнеть. Толпящийся хаос звуков с людных улиц Город множит, желая себя дополнить. Этот огромный мультикультурный лайнер Примет всех к себе на борт. Несомненно — правит здесь дизайнер, Что у Будды добывает совет.

Roboczy przekład, autor jeszcze go poprawia

Без кіроўцаў змейкі аўтобусаў

Без кіроўцаў змейкі аўтобусаў — Так сустрэў нас горад караля Рамы. Але не таго, што з мантраў індусаў. Дзе спрадвеку нараджаюцца сіямцы Рыс і какос, манга з перцам чылі. І пад сонейкам, як яйка на патэльні, Бурэе скура, як у печы парсючок, Каб мела колер збана з цагельні. Пах страў — сліна аж да барады. Па асфальце цягнецца, як рака. Калі ты сам з сабой не ў згодзе — Да канца дня жывот ад смакаў трэскаецца. У шматвокіх брудных хмарачосах Блакіт неба спяшаецца сцямнець. Мітуслівы хаос гукаў з людных вуліц Горад памнажае, хочучы сябе дапоўніць. Гэты велізарны шматкультурны лайнер Прыме ўсіх да сябе на борт. Несумненна — кіруе тут дызайнер, Што ў Буды здабывае параду.

Roboczy przekład, autor jeszcze go poprawia

No drivers in the snakes of buses

No drivers in the snakes of buses — That's how King Rama's city met us. But not the Rama of the Hindus' mantras. Where Siamese have been born for ages Rice and coconut, mango with chili pepper. And under the sun, like an egg in a pan, Skin browns like a piglet in an oven, Till it's the color of a brickyard jug. The smell of food — drool right down to your chin. It stretches over the asphalt like a river. If you're not at peace with yourself, By day's end your belly bursts from all the flavors. In the many-eyed, grimy scrapers of clouds The blue of the sky hurries to darken. A crowded chaos of sounds from teeming streets The city multiplies, wanting to fill itself up. This enormous multicultural liner Will take everyone on board. No doubt — a designer rules here Who gets his counsel from the Buddha.

Roboczy przekład, autor jeszcze go poprawia