Время – пасть, а великие – зубы

Час — пашча, а вялікія — зубы. Час у кагосьці красці — груба. Уволю пацешыцца ўладай над целам, Пакуль смерць не прайшлася шалёна. Хараство ў тым, каб сваю чалавечнасць Змясціць ну хоць бы ў паўвечнасць. Між дзвюма бясконцасцямі — лёска. Калі нешта мяняць — мяняць рэзка. Крок наперад… і ты мераеш прорву. Час упасці — забівае ўвесь гонар. Плоць — толькі тлен. Палон вольнага духу. Смерць не падножка — а толькі аплявуха. Час — фікцыя. Проста ідэя, Нам укаранёная хітрым змеем. Усёпажыральная на шляху, Наш удзел — проста ісці.

Czas to paszcza, a wielcy to zęby. Kraść komuś czas — to po chamsku. Do syta nacieszyć się władzą nad ciałem, Zanim śmierć przejdzie się w szale. Urok w tym, by swoje człowieczeństwo Umieścić choćby w półwieczności. Między dwiema nieskończonościami — żyłka. Jeśli coś zmieniać — to zmieniać gwałtownie. Krok naprzód… i mierzysz przepaść. Czas upaść — zabija całą dumę. Ciało to tylko proch. Niewola wolnego ducha. Śmierć to nie podstawiona noga — a tylko policzek. Czas to fikcja. Tylko idea, Wszczepiona nam przez chytrego węża. Pożerająca wszystko na drodze. Naszym losem jest po prostu iść.

Time is a maw, and the great are its teeth. To steal someone's time — that's just crude. To revel in power over the body Before death comes tearing through. The charm is to place your humanity At least in a half-eternity. Between two infinities — a fishing line. If you're changing something — change it hard. One step forward… and you're measuring the abyss. Time to fall — it kills all your pride. Flesh is just dust. A free spirit's captivity. Death is no trip-up — just a slap in the face. Time is a fiction. Just an idea Planted in us by a sly little serpent. Devouring everything in its path. Our lot is simply to walk.