Вершы з табурэткі · 2026
Час — пашча, а вялікія — зубы
Час — пашча, а вялікія — зубы.
Час у кагосьці красці — груба.
Уволю пацешыцца ўладай над целам,
Пакуль смерць не прайшлася шалёна.
Хараство ў тым, каб сваю чалавечнасць
Змясціць ну хоць бы ў паўвечнасць.
Між дзвюма бясконцасцямі — лёска.
Калі нешта мяняць — мяняць рэзка.
Крок наперад… і ты мераеш прорву.
Час упасці — забівае ўвесь гонар.
Плоць — толькі тлен. Палон вольнага духу.
Смерць не падножка — а толькі аплявуха.
Час — фікцыя. Проста ідэя,
Нам укаранёная хітрым змеем.
Усёпажыральная на шляху,
Наш удзел — проста ісці.
Арыгінал · RU
Время – пасть, а великие – зубы
Время – пасть, а великие – зубы.
Время красть у кого-либо — грубо.
Всласть натешиться властью над телом
Пока смерть не прошлась оголтело.
Прелесть в том, чтоб свою человечность
Поместить ну хотя б в полу вечность.
Между двух бесконечностей — леска.
Если что-то менять – менять резко.
Шаг вперёд… и ты меряешь пропасть.
Время пасть – убивает всю гордость.
Плоть лишь тлен. Плен свободного духа.
Смерть не подножка — а лишь оплеуха.
Время — фикция. Просто идея,
Нам внедрённая хитреньким змеем.
Всё съедающая на пути
Наш удел это просто идти.