Мои языки
← Все стихи

Стихи с табуретки · оригинал RU · 2024

Вечный дух

Голова как пчелиный улей, Сердце — в клетке грудной птица. Ей бы скорость летящей пули, Той, что выпустил разум — убийца. Рычаги мои руки устали, Ноги дальше идут по привычке. Нервы — щит нержавеющей стали, Закалённый в стотысячной стычке. Битве между двумя мирами — Тем, моим, и другим, снаружи. Я — долина, что между горами. Не хочу быть никем обнаружен. Желваками играют скулы. Воля слепо ведёт к победе. В жизнь впиваюсь зубами акулы, Забывая совсем об обеде. Утолить не способен я голод, День за днём выедающий душу. Пока чувствую это — я молод. Постарею — причалю к суше. Пусть стираются годы о тело, Усложнив покорение пространства. Дух мой вечен и просится в дело. В целом — блага и чуть-чуть хулиганства.

Вечны дух

Галава як пчаліны вулей, Сэрца — у грудной клетцы птушка. Ёй бы хуткасць ляцючай кулі, Той, што выпусціў розум — забойца. Рукі-рычагі мае стаміліся, Ногі далей ідуць па звычцы. Нервы — шчыт з нержавеючай сталі, Загартаваны ў стотысячнай сутычцы. Бітве паміж двума светамі — Тым, маім, і другім, звонку, — Я — даліна, што паміж гарамі. Не хачу, каб мяне хто знайшоў. Жаўлакамі гуляюць скулы. Воля сляпа вядзе да перамогі. У жыццё ўпіваюся зубамі акулы, Забываючы зусім пра абед. Наталіць не здольны я голад, Што дзень за днём выядае душу. Пакуль адчуваю гэта — я малады. Пастарэю — прычалю да сушы. Хай сціраюцца гады аб цела, Ускладніўшы скарэнне прасторы. Дух мой вечны і просіцца да справы. У цэлым — дабро і крыху хуліганства.

Черновой перевод, автор его ещё правит

Wieczny duch

Głowa jak ul pszczeli, serce — ptak w klatce piersiowej. Chciałaby prędkości lecącej kuli, tej wystrzelonej przez rozum-zabójcę. Moje ręce-dźwignie są zmęczone, nogi idą dalej z przyzwyczajenia. Nerwy — tarcza z nierdzewnej stali, hartowana w stu tysiącach potyczek. Bitwie między dwoma światami — tym, moim, i tym drugim, na zewnątrz. Jestem doliną między górami. Nie chcę być przez nikogo odkryty. Żuchwy grają zaciśniętymi mięśniami. Wola ślepo prowadzi do zwycięstwa. Wgryzam się w życie zębami rekina, zapominając zupełnie o obiedzie. Nie potrafię zaspokoić głodu, który dzień po dniu wyżera duszę. Dopóki to czuję — jestem młody. Zestarzeję się — przybiję do lądu. Niech lata ścierają się o ciało, utrudniając podbój przestrzeni. Mój duch jest wieczny i rwie się do czynu. W sumie — dobro i odrobina chuligaństwa.

Перевод автора

Eternal Spirit

My head is like a beehive, my heart, a bird trapped in the cage of my chest. It wants the speed of a flying bullet, the one fired off by the mind — a murderer. My arms, like levers, have grown tired, my legs keep walking on out of habit. My nerves are a shield of stainless steel, hardened in a hundred thousand skirmishes. For the battle between two worlds — the one that's mine, and the other one, outside — I am the valley lying between the mountains. I don't want anyone to find me. My jaw muscles clench along my cheekbones. My will blindly leads me toward victory. I sink my teeth into life like a shark, completely forgetting about lunch. I'm incapable of satisfying this hunger gnawing away at my soul, day after day. As long as I feel it — I'm young. When I grow old, I'll dock at the shore. Let the years wear away at this body, making it harder to conquer new ground. My spirit is eternal and wants to get to work. All in all — mostly good, with a bit of mischief thrown in.

Перевод автора