Тараканы Валерия и Сергей

Ну зразумейце ж, проста не веру я! — кажа таракан Валерыя. — А ва што? У тараканства? У Бога? — ёй у адказ таракан Сярога. — У справядлівае размеркаванне! — перабіла Сяргея Валерыя. Усім па веры… У нейкім там свеце усе атрымаюць па новай кватэры, дзе не будзе людзей і старэння… Сціхла раптам таракан Валерыя і, уявіўшы, што дзеткі зноў гучна плачуць і ўсе хочуць жэрці, і што людзі нясуць збавенне… Змоўкла раптам таракан Валерыя. — Бачу, выбрала ты сабе Бога, — трэ вусы таракан Сярога. Побач з Богам расце якасць жыцця і колькасць тараканства.

No zrozumcie, po prostu nie wierzę! — mówi karaluch Waleria. — A w co? W karaluszeństwo? W Boga? — odpowiada jej karaluch Sierioga. — W sprawiedliwy podział! — przerwała Siergiejowi Waleria. Każdemu według wiary… W jakimś tam świecie każdy dostanie nowe mieszkanie, gdzie nie będzie ludzi ani starzenia… Ucichła nagle karaluch Waleria i, wyobraziwszy sobie, że dzieci znów głośno płaczą i wszystkie chcą żreć, i że ludzie niosą wybawienie… Zamilkła nagle karaluch Waleria. — Widzę, wybrałaś sobie Boga, — trze wąsy karaluch Sierioga. Przy Bogu rośnie jakość życia i ilość karaluszeństwa.

Oh come on, understand, I just don't believe! — says Valeria the cockroach. — Believe in what? In cockroachkind? In God? — Seryoga the cockroach replies. — In fair distribution! — Valeria cut Sergei off. To each according to their faith… In some other world everyone will get a brand-new flat, where there'll be no people and no ageing… Suddenly Valeria the cockroach went quiet and, picturing how the kids once again are crying loudly and all want grub, and how people are bringing deliverance… Valeria the cockroach fell silent. — I see you've chosen yourself a God, — Seryoga the cockroach rubs his whiskers. Next to God, the quality of life grows and so does the quantity of cockroachkind.