Разбирая себя по кусочкам

Разбіраючы сябе па кавалачках, Кожны крок, што ўвабрала дарога, Зноў і зноў прабягаю па радках, Па запісках ад дзядзечкі Бога. Я пісаў і з упэўненым «Веру» Белы дзень прымаў як ратунак. Але ўсё часцей наўмысна звера… Біў і ў клетцы трымаў з асцярогай. Ён мацнеў, назіраючы з ценю. Не крычаў, не паказваў выгляду. Я чытаў… а ён пасля чытанняў Як дзіця спаў, забыўшы крыўду. Ды і я, змардаваўшыся добра Ад пабояў і ляску металу, Засынаў і праз дрымоту невыразна Маліў, каб клетка прапала. Неяк раніцай, прачнуўшыся ад крыку, (Ён з маёй пашчы ішоў, здаецца.) Але не ў тым галоўная інтрыга: Замкнёны я, а звер — на волі. Так ляжаў, чакаючы адплаты. Але мой вязень, з'явіўшыся на сустрэчу, Схаваўшы кіпцюры ў падраныя лапкі, Агаліў сваю сутнасць чалавечую. І не крануў і пальцам небараку, Памятаючы, як і яму балела. Ён сказаў: «Калі трэба — адсяджу, Але вось гэта ўжо надакучыла. Пасля слоў гэтых нешта пстрыкнула. Ён дадаў: «Так было. Не шкада. Ведаю, браце, табе не хочацца… Але так трэба… і выцягнуў палку. І пакорна падставіўшы скуру, Я зірнуў на яго ўкрадкам… Прачынаюся ў сваім ложку… Небясам усміхаючыся салодка… Разбіраючы сябе па кавалачках, Кожны крок, што ўвабрала дарога, Зноў і зноў прабягаю па радках, Па запісках ад дзядзечкі Бога.

Rozbierając siebie na kawałki, Każdy krok, który wchłonęła droga, Znów i znów przebiegam po linijkach, Po liścikach od wujaszka Boga. Pisałem i z pewnym siebie „Wierzę” Biały dzień brałem jak ocalenie. Lecz coraz częściej, celowo, zwierzę… Biłem i w klatce trzymałem z obawą. Rósł w siłę, obserwując z cienia. Nie krzyczał, nie dawał po sobie poznać. Ja czytałem… a on po tych czytaniach Spał jak dziecko, zapomniawszy urazę. I ja też, wymęczony porządnie Od razów i szczęku metalu, Zasypiałem i przez drzemkę niewyraźnie Błagałem, by klatka zniknęła. Pewnego ranka, zbudzony krzykiem, (Szedł chyba z mojej własnej paszczy.) Lecz nie w tym tkwi główna intryga: Zamknięty jestem ja, a zwierz — na wolności. Tak leżałem, czekając na rewanż. Lecz mój więzień, stawiwszy się na spotkanie, Schowawszy pazury w poszarpane łapki, Obnażył swoją ludzką istotę. I palcem nie tknął biedaka, Pamiętając, jak i jego bolało. Powiedział: „Jeśli trzeba — odsiedzę, Ale to mi się już przejadło. Po tych słowach coś kliknęło. Dodał: „Tak było. Nie szkoda. Wiem, braciszku, że ci się nie chce… Ale tak trzeba… i wyciągnął kij. I pokornie nadstawiwszy skórę, Zerknąłem na niego ukradkiem… Budzę się w swoim łożu… Uśmiechając się słodko do nieba… Rozbierając siebie na kawałki, Każdy krok, który wchłonęła droga, Znów i znów przebiegam po linijkach, Po liścikach od wujaszka Boga.

Taking myself apart piece by piece, Every step that the road soaked in, Again and again I run through the lines, Through the notes from Uncle God. I wrote, and with a confident "I believe" I took the white day as salvation. But more and more, on purpose, the beast… I beat and kept caged with trepidation. He grew stronger, watching from the shadows. Didn't scream, didn't let it show. I read… and he, after the readings, Slept like a child, forgetting the hurt. And me too, worn out pretty badly From the beatings and the clang of metal, I'd fall asleep and, through the drowse, vaguely Beg for the cage to disappear. One morning, woken by a scream, (It came out of my own jaws, I think.) But that's not the main twist of the plot: I'm the one locked up — and the beast is free. So I lay there, waiting for payback. But my prisoner, showing up to meet me, Hiding his claws in his torn little paws, Bared his human core. And didn't lay a finger on the poor guy, Remembering how it hurt him too. He said: "If I have to — I'll do time, But I'm sick and tired of this. After these words something clicked. He added: "That's how it was. No regrets. I know, brother, you don't feel like it… But it has to be… and pulled out a stick. And meekly offering my skin, I glanced at him on the sly… I wake up in my own bed… Smiling sweetly at the heavens… Taking myself apart piece by piece, Every step that the road soaked in, Again and again I run through the lines, Through the notes from Uncle God.