Не спалось до утра

Не спалася да раніцы. Нібы цэлую ноч На бэкэндзе мянялі прашыўку. Адлюстраванне ў люстэрку быццам як дзве кроплі. Але ўнутры — разбуральны Шыва. Нахазяйнічаў так, што зразумець цяжка, Куды падзелася знаёмая асоба. Цела-карунка столькі кругоў пражыло, Адчуваючы цыклічнасць працэсаў. Засынаць не хацеў. Жах скоўваў грудзі, Прымушаючы сціскацца ў ложку. Нібы ішоў далёка, ды скончыўся шлях, Але скончыўся неяк не ў пару. І па-новаму старыя бачаць вочы. Вушы гукі ўспрымаюць інакш. Не спяшаецца рот пра ўсё расказаць. Нехта доступы да ранейшага хавае… Не ўпэўнены, што свет за акном як учора, Бо адчуваю — мой ужо не такі. Зноў ранкам усё гэтак жа змяняць вечары. Дзень на дзень хутка стане падобны…

Nie spało się do rana. Jakby całą noc Na backendzie wgrywali mi nowy soft. Odbicie w lustrze niby kropka w kropkę. Lecz w środku niszczycielski Śiwa. Narozrabiał tak, że trudno pojąć, Gdzie się podziała znajoma osobowość. Ciało-koronka tyle kręgów przeżyło, Odczuwając cykliczność procesów. Nie chciałem zasypiać. Strach ściskał pierś, Każąc mi kulić się w łóżku. Jakbym szedł daleko, lecz skończyła się droga, Ale skończyła się jakoś nie w porę. I po nowemu patrzą stare oczy. Uszy dźwięki chłoną inaczej. Nie spieszą się usta, by wszystko opowiedzieć. Ktoś dostępy do dawnego ukrywa… Nie jestem pewien, czy świat za oknem jest jak wczoraj, Bo czuję — mój nie jest już taki sam. Znów poranki tak samo będą zmieniać wieczory. Dzień do dnia wkrótce stanie się podobny…

Couldn't sleep till morning. As if all night long They were reflashing my firmware on the back end. The reflection in the mirror looks like a perfect match. But inside — a destructive Shiva. He's wreaked such havoc it's hard to tell Where the familiar person has gone. This lace of a body has lived through so many rounds, Sensing the cyclical nature of processes. I didn't want to fall asleep. Terror gripped my chest, Making me curl up in bed. As if I'd walked a long way, but the road had ended, And ended at the wrong time somehow. And the old eyes see in a new way. The ears take in sounds differently. The mouth's in no hurry to tell it all. Someone is hiding the access to what used to be… I'm not sure the world outside the window is the same as yesterday, Since I feel — mine isn't the same. Again the mornings will replace the evenings just the same. Soon one day will look just like the next…