Львы

Майму старэйшаму. Жэнька, дзякуй табе. Позірк згублены аблічча з залюстроўя. Уздых працяглы. Святло з глыбіні. Нешта змянілася, і іншым, падобна, стаў я. І ані трохі не адчуваю віны. Нічога не адчуваю. Нібы абязболіў Перад выдаленнем хірург балючы нерв. Раз… і няма. І апроч моцнай волі На скале адзін рыклівы леў. Тлен глытае, над люстраной роўнядззю Адчуваючы свабоду і спакой. Ён стаіць і, асалоджваючыся ўладай, Павольна хітае галавой. Уладны над сабой і кожным імгненнем, Пульсам, што вібруе ў скронях. Не заўважаны ў плётках і інтрыгах. Мір з іншымі ільвамі трымае на руках. Перастаць і здацца? Можна. Толькі пасля Як рыкаць люта звысоку? Як у вочы глядзець хлопцам побач? Легчы, сказаўшы: трымайце дурня.. Нічога, кладуцца ж іншыя Пад іншых, у надзеі паляжаць. Калі ты леў і мускулы сталёвыя, Можаш далей нават лежачы жаць. Сіла дакладна ёсць. Ды і розуму палата. Зірні ў размазаны раствор са срэбра. Будзе дзень — прыйдзе за ўсё аплата. Калі моцна ашукаюць — пажадай дабра. Дык што, леў, умый твар вадзіцай, Хай стома з брудам — у вадасцёк, Разам з брудам, што, пакінуўшы іншыя твары, Ільвоў такіх жа зменіць на захапленне.

Mojemu starszemu. Żeńka, dziękuję ci. Zagubione spojrzenie twarzy zza lustra. Westchnienie przeciągłe. Światło z głębi. Coś się zmieniło i chyba innym się stałem. I ani trochę nie czuję winy. Niczego nie czuję. Jakby znieczulił Przed usunięciem chirurg bolący nerw. Raz… i nie ma. I prócz silnej woli Na skale jeden ryczący lew. Połyka próchno, nad lustrzaną taflą Czując wolność i spokój. On stoi i, rozkoszując się władzą, Powoli kiwa głową. Władny nad sobą i każdą chwilą, Pulsem, co wibruje w skroniach. Nie widziany w plotkach i intrygach. Pokój z innymi lwami trzyma na rękach. Przestać i się poddać? Można. Tylko potem Jak ryczeć groźnie z wysoka? Jak patrzeć w oczy chłopakom obok? Położyć się, mówiąc: trzymajcie durnia.. Nic to, kładą się przecież inni Pod innych, w nadziei, że poleżą. Jeśli jesteś lwem i masz mięśnie ze stali, Możesz dalej nawet na leżąco wyciskać. Siła na pewno jest. I rozumu sporo. Spójrz w rozmazany roztwór ze srebra. Przyjdzie dzień — przyjdzie zapłata za wszystko. Jeśli mocno cię oszukają — życz dobra. Więc, lwie, umyj twarz wodą, Niech zmęczenie z brudem spłynie do ścieku, Razem z brudem, co, opuściwszy twarze innych, Lwom takim samym zmieni się w zachwyt.

To my eldest. Zhenya, thank you. The lost gaze of a face from beyond the mirror. A long, drawn sigh. Light from the deep. Something has changed, and I've become someone else, it seems. And I don't feel the slightest guilt. I feel nothing. As if the surgeon numbed The aching nerve before he pulled it out. One… and gone. And besides a will of iron — Just one roaring lion on the cliff. Swallowing decay, above the mirror's surface, Feeling freedom and peace. He stands and, relishing his power, Slowly shakes his head. Master of himself and every moment, Of the pulse that throbs in his temples. Never caught in gossip or intrigue. Holds the peace with other lions in his hands. Stop and give up? You could. But after that, How would you roar so fiercely from on high? How would you look the guys around you in the eye? Lie down, saying: hold the fool.. It's fine, others do lie down Beneath others, hoping for a rest. If you're a lion with muscles of steel, You can keep on benching, even lying down. Strength — for sure. And brains aplenty. Look into the smeared solution of silver. A day will come — there'll be payment for it all. If they shortchange you badly — wish them well. So, lion, wash your face with water, Let weariness and dirt go down the drain, Along with dirt that, leaving others' faces, Turns to delight for lions just the same.