Мои языки
← Все стихи

Стихи с табуретки · оригинал RU · 2024

Кто-то окажется первый

Кто-то окажется первый в этой бессмысленной гонке. Кто-то стреляется спермой, Чтоб дальше бежали потомки. Кто-то закончится в битве или под грязным забором. Ёрзая задом по бритве, В древо врезая узоры. Кто-то напишет поэму, гордо мечтая - «Навеки!». Имя со скоростью эму вскоре сотрут человеки. Меж жерновами событий кто-то в муку перемолот. Перерождениями житий на сотни осколков расколот. Солнца всесильного лучик сердце расщепит на спектр. Кто-то отыщет сей ключик - кто долго нащупывал вектор. Облаком над головами - быстрее, сильнее и выше. Паузами между словами - может хоть кто-то услышит. Кто же простит злые шутки тем, кто блуждает в потёмках? Будет хоть чуточку чутким и приласкает ребёнка. Кто-то, кто скрыт пиджаками. Кто-то, кто ценит свободу. И злых языков наждаками Шлифуется - им же в угоду.

Нехта апынецца першы

Нехта апынецца першы у гэтай бессэнсоўнай гонцы. Нехта страляецца спермай, Каб далей беглі нашчадкі. Нехта скончыцца ў бітве ці пад брудным плотам. Соўгаючыся задам па брытве, У дрэва ўрэзваючы ўзоры. Нехта напіша паэму, горда марачы — «Навекі!». Імя з хуткасцю эму хутка сатруць чалавекі. Між жорнамі падзей нехта ў муку перамолаты. Перараджэннямі жыццяў на сотні аскепкаў расколаты. Сонца ўсемагутнага прамень сэрца расшчэпіць на спектр. Нехта адшукае гэты ключык — хто доўга намацваў вектар. Воблакам над галовамі — хутчэй, вышэй і мацней. Паўзамі паміж словамі — можа, хоць нехта пачуе. Хто ж даруе злыя жарты тым, хто блукае ў цемры? Будзе хоць крышачку чулым і прыгалубіць дзіця. Нехта, хто схаваны пінжакамі. Нехта, хто цэніць свабоду. І злых языкоў наждакамі Шліфуецца — ім жа ў дагоду.

Черновой перевод, автор его ещё правит

Ktoś okaże się pierwszy

Ktoś okaże się pierwszy w tym bezsensownym wyścigu. Ktoś strzela spermą, By dalej biegli potomkowie. Ktoś skończy się w bitwie albo pod brudnym płotem. Wiercąc tyłkiem po brzytwie, Wycinając w drzewie wzory. Ktoś napisze poemat, dumnie marząc — «Na wieki!». Imię z prędkością emu wkrótce zetrą człowieki. Między żarnami zdarzeń ktoś zmielony na mąkę. Odrodzeniami żywotów na setki odłamków rozbity. Wszechmocnego słońca promyczek serce rozszczepi na widmo. Ktoś znajdzie ten kluczyk — kto długo po omacku szukał wektora. Obłokiem nad głowami — szybciej, wyżej, mocniej. Pauzami między słowami — może choć ktoś usłyszy. Kto zaś wybaczy złe żarty tym, co błądzą w ciemności? Będzie choć trochę czuły i przytuli dziecko. Ktoś, kto skryty pod marynarkami. Ktoś, kto ceni wolność. I złych języków papierem ściernym Szlifuje się — im na pociechę.

Черновой перевод, автор его ещё правит

Someone will turn out first

Someone will turn out first in this senseless race. Someone shoots off with sperm So the descendants run on. Someone will end in a battle or under a filthy fence. Fidgeting their ass on a razor, Carving patterns into a tree. Someone will write an epic, proudly dreaming — "Forever!". At the speed of an emu humans will soon erase the name. Between the millstones of events someone is ground into flour. By rebirths of lifetimes shattered into a hundred shards. A ray of the almighty sun will split a heart into a spectrum. Someone will find this key — the one who long groped for the vector. A cloud above the heads — faster, higher, stronger. Pauses between the words — maybe someone will hear. But who will forgive the cruel jokes of those who wander in the dark? Will be just a little bit gentle and stroke a child. Someone hidden under jackets. Someone who values freedom. And with the sandpaper of evil tongues Gets polished — to their delight.

Черновой перевод, автор его ещё правит