Вершы з табурэткі · 2024
Нехта апынецца першы
Нехта апынецца першы
у гэтай бессэнсоўнай гонцы.
Нехта страляецца спермай,
Каб далей беглі нашчадкі.
Нехта скончыцца ў бітве
ці пад брудным плотам.
Соўгаючыся задам па брытве,
У дрэва ўрэзваючы ўзоры.
Нехта напіша паэму,
горда марачы — «Навекі!».
Імя з хуткасцю эму
хутка сатруць чалавекі.
Між жорнамі падзей
нехта ў муку перамолаты.
Перараджэннямі жыццяў
на сотні аскепкаў расколаты.
Сонца ўсемагутнага прамень
сэрца расшчэпіць на спектр.
Нехта адшукае гэты ключык —
хто доўга намацваў вектар.
Воблакам над галовамі —
хутчэй, вышэй і мацней.
Паўзамі паміж словамі —
можа, хоць нехта пачуе.
Хто ж даруе злыя жарты
тым, хто блукае ў цемры?
Будзе хоць крышачку чулым
і прыгалубіць дзіця.
Нехта, хто схаваны пінжакамі.
Нехта, хто цэніць свабоду.
І злых языкоў наждакамі
Шліфуецца — ім жа ў дагоду.
Арыгінал · RU
Кто-то окажется первый
Кто-то окажется первый
в этой бессмысленной гонке.
Кто-то стреляется спермой,
Чтоб дальше бежали потомки.
Кто-то закончится в битве
или под грязным забором.
Ёрзая задом по бритве,
В древо врезая узоры.
Кто-то напишет поэму,
гордо мечтая - «Навеки!».
Имя со скоростью эму
вскоре сотрут человеки.
Меж жерновами событий
кто-то в муку перемолот.
Перерождениями житий
на сотни осколков расколот.
Солнца всесильного лучик
сердце расщепит на спектр.
Кто-то отыщет сей ключик -
кто долго нащупывал вектор.
Облаком над головами -
быстрее, сильнее и выше.
Паузами между словами -
может хоть кто-то услышит.
Кто же простит злые шутки
тем, кто блуждает в потёмках?
Будет хоть чуточку чутким
и приласкает ребёнка.
Кто-то, кто скрыт пиджаками.
Кто-то, кто ценит свободу.
И злых языков наждаками
Шлифуется - им же в угоду.