Кто из нас?

Ну хто з нас ні разу не быў богам і свет не ўваскрашаў з малых крупіц? А хто з нас, валодаючы рускім слогам, гэты свет разбурыўшы, не валяўся ніц? А хто з нас, сябе ані не ведаючы, чаўночным бегам да нябесных брам? Туды-сюды… сноўдаецца зграя, пакінуўшы след — стрымгалоў ізноў назад. Ніхто з нас напэўна не помніць дадому дарогі, размоваў з Ім — лішь засынаючы, у ціхім целе томным як дзень у акенцы згасае німб.

No kto z nas nie był choć raz bogiem i świata nie wskrzeszał z drobin i pyłu? A kto z nas, władając rosyjskim słowem, świat zburzywszy, nie leżał krzyżem w pyle? A kto z nas, siebie wcale nie znając, biegiem wahadłowym do niebiańskich bram? Tam i z powrotem… pędzi zgraja cała, zostawiwszy ślad — na łeb, na szyję znów w tył. Nikt z nas na pewno nie pamięta drogi do domu, rozmów z Nim — tylko zasypiając, w cichym, omdlałym ciele, jak dzień w okienku gaśnie nimb.

Well, who among us has never played at God and raised the world again from its tiniest parts? And who among us, with a master's grip on the Russian word, after wrecking this world, didn't crawl on the floor with a broken heart? And who among us, who knows himself not at all, runs shuttle sprints to heaven's gate? To and fro… a scurrying flock, one and all, leaving a trail — and headlong back again, in haste. None of us can recall afresh the road back home, the talks with Him — only as we fall asleep, in the quiet, languid flesh, like daylight in a window, the halo dims.