Глаза молчат, проигрывая рту

Вочы маўчаць, прайграючы роту. Застылі, нібы караблі ў порце, стомленыя ад манатонных рэйсаў. Да ўпалых зорачак бялявых эдэльвейсаў імкнецца позірк. Пашыраная зрэнка ўбірае святло. Скачок ціску нагадвае мякка і пакуль тактоўна: удары сэрца не купіш за ўсе наяўныя. Баліць рука. Пакольвае бок. І да пазванка імкнецца пазванок. Гульня ў мару ў некранутай скрынцы закінута даўно ў штотыднёвай зводцы. Рот змоўк. Да прыжмуранага вока рванула фраза, што не спадзяецца убачыць свет праз прызму перамен, пакуль фінал гульні не ператворыць усё ў тлен.

Oczy milczą, przegrywając z ustami. Zastygły jak statki w porcie, zmęczone monotonnymi rejsami. Ku spadłym gwiazdkom białawych szarotek dąży wzrok. Rozszerzona źrenica chłonie światło. Skok ciśnienia przypomina łagodnie i na razie taktownie, że bicia serca nie kupisz za całą gotówkę. Boli ręka. Kłuje w boku. I do kręgu dąży krąg. Gra w marzenie w nietkniętym pudełku porzucona dawno w tygodniowym zestawieniu. Usta zamilkły. Do zmrużonego oka rzuciła się fraza bez nadziei, by ujrzeć świat przez pryzmat zmian, nim finał gry obróci wszystko w proch.

The eyes are silent, losing to the mouth. Frozen like ships in port, worn out by monotonous runs. Toward the fallen little stars of pale edelweiss the gaze strains. The dilated pupil drinks in the light. A spike in blood pressure reminds me gently, and so far tactfully, that heartbeats can't be bought with all the cash you've got. The arm aches. A stitch in the side. And vertebra presses toward vertebra. The game of dreams in its untouched box was long since dropped from the weekly report. The mouth fell silent. Toward the squinting eye a hopeless phrase broke loose, to see the world through the prism of change before the game's finale turns it all to dust.