Давай-ка окунёмся брат

Давай-ка нырнём, браце, туды, Дзе сонца ярчэй свяціла. Я памятаю святло нябесных брам: У пары з'явіўся хлопчык. І асцярожна, быццам міну, Насілі пяшчотна гады два. Такі вось маленькі мужчына, Што ад свету патрабаваў адказ. Я памятаю бабуліны рукі, Што мясілі цеста і мой нораў. На чай гуртом — атрад унукаў — З ліпы і нейкіх траў. І мамін маннік, і тварожнік — Вакцына ад нясцерпных траўм. Ад ран душэўных трыпутнік — Любоў ад нашых мілых мам. Гараж бацькі і дзедава старызна — Плацдарм для баявых дзеянняў. Сігнал няясны — хто там, ну блядзь. Шліфоўка моўных нормаў. Усё было роўна так, як трэба. Не трэба лёсу іншага. Ах, дзяцінства, вечная ўцеха. З дзяцінства родам мы з табой.

Zanurzmy się no, bracie, tam, Gdzie słońce jaśniej nam świeciło. Pamiętam blask niebieskich bram — Chłopię się parze urodziło. I ostrożnie, jakby minę, Nosili czule ze dwa lata. Taki maleńki mężczyzna, Co odpowiedzi żądał od świata. Pamiętam babci ręce, co Miesiły ciasto i mój charakter. Na herbatkę zbiegał się wnuków oddział — Z lipy i jakichś jeszcze ziół. I mamy placek z kaszy manny, i sernik — Szczepionka na nieznośne traumy. Na rany duszy liść babki — Miłość naszych kochanych mam. Garaż ojca i dziadka graty — Przyczółek do działań bojowych. Sygnał niejasny — kto tam, no kurwa. Szlifowanie norm językowych. Wszystko było tak, jak trzeba. Innego losu mi nie trzeba. Ach, dzieciństwo, wieczna radość. Z dzieciństwa rodem ty i ja.

Come on, let's take a dive, my brother, Back where the sun was shining bright. I still recall the heaven's gate light: A boy was born to a father and mother. And carefully, as if it were a mine, They gently carried him a year or two. Such a little man, so small and fine, Demanding answers from the world. I remember Grandma's hands Kneading dough and my temper, too. For tea the grandkid squad would crowd — Linden and some herbs in the brew. And Mom's semolina pie and curd bake — A vaccine against the worst of harms. A plantain leaf for the soul's ache — The love in our sweet mothers' arms. Dad's garage and Grandpa's junk — A staging ground for warfare games. A garbled signal: "Who's there? Fuck!" — Fine-tuning our linguistic norms. It all was just the way it ought to be. No other destiny I'd need. Oh childhood, everlasting glee. From childhood we both come, indeed.