Мои языки
← Все стихи

Стихи с табуретки · оригинал RU · Раньше

Батискаф

Осколки мыслей бросил все в бумагу. Их накопилось там за пару сотен лет. Из головы глазами выдавил всю влагу И, приняв душ, я завернулся в плед. Желанье есть избавиться от страха, Скорее — не позволить скрыться в шкаф. Ты сам себе палач, топор и плаха. Как Жак Кусто, залазь в свой батискаф. На нём нырни на дно пучин сознания И тщательно исследуй всё вокруг. На тёмные пещеры обрати внимание. И помни: ты — твой лучший друг. Да, там бывает гадко, горько, страшно. Всего не передать и тыщей слов. Но ощущение, что это не напрасно, Приводит к мысли, что ты чист и нов. Во мраке пребывать всегда удобней: Людей там больше и не режет глаз. Ух, надоела темень проклятая, чтоб ей! Но, будучи мерилом, просветляет нас.

Батыскаф

Аскепкі думак скінуў я ў паперу. Іх там скапілася за пару соцень год. З галавы праз вочы выціснуў усю вільгаць І, прыняўшы душ, закутаўся ў плед. Жаданне ёсць пазбавіцца ад страху, Хутчэй — не даць яму схавацца ў шафу. Ты сам сабе і кат, сякера, плаха. Як Жак Кусто, залазь у свой батыскаф. На ім нырні на дно глыбінь свядомасці І пільна ўсё даследуй навакол. На цёмныя пячоры звярні ўвагу. І памятай: ты сам сабе — найлепшы сябар. Так, там бывае брыдка, горка, страшна. Усяго не перадаць і тысячай слоў. Але адчуванне, што гэта не дарэмна, Вядзе да думкі: ты чысты і новы. У змроку заўжды знаходзіцца выгадней: Людзей там болей, і не рэжа вочы. Ух, абрыдла цемра клятая, каб ёй! Ды, будучы мерылам, яна прасвятляе нас.

Черновой перевод, автор его ещё правит

Batyskaf

Okruchy myśli rzuciłem wszystkie na papier. Nazbierało się ich tam przez parę setek lat. Z głowy oczami wycisnąłem całą wilgoć i, wziąwszy prysznic, owinąłem się kocem. Jest pragnienie, żeby pozbyć się strachu, a raczej — nie pozwolić mu skryć się w szafie. Sam jesteś sobie katem, toporem i plachą. Jak Jacques Cousteau, właź do swojego batyskafu. Nim zanurz się na dno głębin świadomości i dokładnie zbadaj wszystko wokół. Zwróć uwagę na mroczne jaskinie. I pamiętaj: ty jesteś swoim najlepszym przyjacielem. Tak, bywa tam podle, gorzko, strasznie. Wszystkiego nie da się oddać nawet w tysiącu słów. Ale wrażenie, że to nie na darmo, prowadzi do myśli, że jesteś czysty i nowy. W mroku zawsze wygodniej przebywać: jest tam więcej ludzi i nie razi oczu. Uch, znudziła się ta cholerna ciemność, niech ją! Ale będąc miarą, rozjaśnia nas.

Перевод автора

The Bathyscaphe

I threw every shattered thought onto the page. They'd been piling up there for a couple hundred years. I squeezed every last drop of moisture out through my eyes, and after a shower, wrapped myself in a blanket. There's a wish to be rid of fear — or rather, to keep it from hiding in the closet. You are your own executioner, axe, and chopping block. Like Jacques Cousteau, climb down into your own bathyscaphe. Dive to the bottom of the depths of consciousness in it, and carefully examine everything around you. Pay attention to the dark caves. And remember: you are your own best friend. Yes, it can get vile, bitter, frightening down there. A thousand words couldn't capture all of it. But the feeling that it isn't for nothing leads to the thought that you'll come out clean and new. Staying in the dark is always more comfortable: there are more people there, and it doesn't hurt the eyes. Ugh, I'm sick of this damned darkness, to hell with it! But being a measure of things, it lights us up from within.

Перевод автора