Wiersze z taboretu · 2023
Próbujemy wyjaśnić, kim jesteśmy
Próbujemy wyjaśnić, kim jesteśmy,
Wszystkim stworzeniom, które nas otaczają.
Niestety, daleko nie zaszliśmy
W tej żałosnej i prawie bezsensownej krzątaninie.
Myślimy, że rozum, który posiadamy, rządzi,
I pozwalamy innym czerpać z naszej wiedzy.
Lecz w szkołach uczymy dzieci tego,
By zapomniały o męstwie i odwadze.
Zapomnieć o jedności i pokoju
I być jedyną osobą w kolejce.
Rzucać innych na kolana
I beznadziejnie czekać, aż cię pokochają.
Patrzeć dumnie na świat z góry,
Bawić się w bogów i marzyć o nagrodach.
A wciąż wyglądamy jak głupi, samolubny klaun,
Chowamy haniebne czyny za ładnymi słowami.
Ile lat, ile stuleci minęło?
Wciąż nie rozumiemy prostej prawdy.
Daj więcej z siebie, zanim zaczniesz gryźć ziemię —
To uczyni twą duszę czystą jak ząb ziemi.
Oryginał · EN
We are trying to explain who we are
We are trying to explain who we are
To all the creatures which surround us
Unfortunately, didn’t get too far
In this pathetical and almost senseless fuss.
We think intelligence we’re owning rules,
And let the others gain from the knowledge.
But what we teach the children in the schools
Is to forget about the bravery and courage
Forget about the unity and peace
And be the only person in the queue.
Making the others stand on their knees
Hopelessly wait until they loving you.
Look proudly at world from up to down
Playing the Gods and dream about rewards
But still we look like stupid selfish clown
Hide shameful acts behind the pretty words.
How many years, centuries have passed?
We still don’t understand a simple truth.
Give more of you before to bite the dust
Will make your soul as clean as ground’s tooth