Вершы з табурэткі · 2023
Мы спрабуем растлумачыць, хто мы
Мы спрабуем растлумачыць, хто мы ёсць,
Усім стварэнням, што нас акружаюць,
Ды, на жаль, далёка не зайшлі
У гэтай жаласнай і амаль бессэнсоўнай мітусні.
Мы думаем, што розум, якім валодаем, кіруе,
І дазваляем іншым карыстацца з нашых ведаў.
Але ў школах мы вучым дзяцей таму,
Каб забыліся пра мужнасць і адвагу.
Забыць пра еднасць і мір
І быць адзіным у чарзе.
Ставіць іншых на калені
І безнадзейна чакаць, пакуль цябе пакахаюць.
Ганарліва глядзець на свет зверху ўніз,
Гуляць у багоў і марыць пра ўзнагароды.
Ды ўсё адно мы падобныя на дурнога самалюбнага блазна,
Хаваем ганебныя ўчынкі за прыгожымі словамі.
Колькі гадоў, стагоддзяў прамінула?
Мы ўсё яшчэ не разумеем простай ісціны.
Аддай больш сябе, пакуль не адкінуў капыты, —
Гэта зробіць тваю душу чыстай, як зуб зямлі.
Арыгінал · EN
We are trying to explain who we are
We are trying to explain who we are
To all the creatures which surround us
Unfortunately, didn’t get too far
In this pathetical and almost senseless fuss.
We think intelligence we’re owning rules,
And let the others gain from the knowledge.
But what we teach the children in the schools
Is to forget about the bravery and courage
Forget about the unity and peace
And be the only person in the queue.
Making the others stand on their knees
Hopelessly wait until they loving you.
Look proudly at world from up to down
Playing the Gods and dream about rewards
But still we look like stupid selfish clown
Hide shameful acts behind the pretty words.
How many years, centuries have passed?
We still don’t understand a simple truth.
Give more of you before to bite the dust
Will make your soul as clean as ground’s tooth