Wszystko, nawet rym tu nie oddycha

Wszystko, nawet rym tu nie oddycha. Był chram miłości, lecz się wypalił. Lecz płomień pnie się coraz wyżej, A dalej gorzej, dalej — pochlebstwo. Hymn obłudy nie przeze mnie napisany, Grzmi muzyka kłamstwa. Tak, jesteś piękną aktorką, Lecz twoim widzem, niestety, nie jestem ja. Wyśpię się, przysiądę przy grobie, Przeczytam na pomniku znów Tekst pociemniały i smutny: Tu pochowano miłość...