Rozmowa dwóch

Разговор двоих — как сакральная исповедь, Вопрос души ждёт ответа. Не с каждым чувствуешь так, что времени нет. А если найдёшь — возносишься до неба. С сигариллой сидеть тихо на облаке, Вспоминая дела прошлого года. В мечтах плавать, думать о будущем, Что с великим счастьем шагает к старости. Так сидеть, молчать, ни о чём не тревожиться. Улыбаться без всяких на то причин. Услышать шёпот этой долгой паузы, Забыть о существовании всей Земли. Останови это, останови время навсегда! Бесценно то, в чём нет фальши… Когда можно лицом к лицу, но без маски. Это очевидный пример Божьей милости.

Размова дваіх — як сакральная споведзь, Пытанне душы чакае адказу. Не з кожным адчуваеш так, што часу няма. А калі знойдзеш — узносішся да неба. З цыгарылай сядзець ціха на воблаку, Узгадваючы ўчынкі мінулага года. У марах плаваць, думаць пра будучыню, Што з вялікім шчасцем крочыць да старасці. Так сядзець, маўчаць, ні пра што не турбавацца. Усміхацца без ніякіх на тое прычын. Пачуць шэпт гэтай доўгай паўзы, Забыць пра існаванне ўсёй Зямлі. Спыні гэта, спыні час назаўсёды! Бясцэннае тое, у чым няма фальшу… Калі можна твар у твар, але без маскі. Гэта відавочны прыклад Божай ласкі.

A conversation of two is like a sacred confession, The soul's question waits for an answer. Not with everyone do you feel there's no time. And if you find one — you rise up to the sky. To sit quietly on a cloud with a cigarillo, Recalling the deeds of the past year. To swim in dreams, to muse about the future, Which strides with great happiness toward old age. To sit like that, be silent, worry about nothing. To smile without any reason at all. To hear the whisper of this long pause, To forget the whole Earth even exists. Hold on to it, hold time still forever! Priceless is what holds no falseness… When you can be face to face, but without a mask. That's an obvious sign of God's grace.