Moje języki
← Wszystkie wiersze

Wiersze z taboretu · 2026 · Karaluchy

Karaluch Worobjow

Nudziarstwa po same brzegi — taki jest karaluch Worobjow. Natura jego odludka, nikt porządnie nie pamięta nawet imienia. Nikt się z nim nie bawi w miłość — tak żyje karaluch Worobjow. Kto nie zna, myśli — warzywo, a on niemal darmową pomoc dostarcza wąsatym zgrajom jako med-karaluch w karetce. Wielu ze swych braci ocalił, ile łez karaluch Worobjow w milczeniu wypłakał, widząc ich rany. No po co my tu karaluchy? Zniósł to, co innym jest ponad siły — sił prosiła karalusza dusza, by móc dalej nieść tę pomoc. Lecz cena — dla znajomych on warzywo. Dla żywych nie znajdzie słów — tak żyje karaluch Worobjow.
Roboczy przekład, autor jeszcze go poprawia · napisane po rosyjsku