Wiersze z taboretu · 2026 · Karaluchy
Karaluch Worobjow
Nudziarstwa po same brzegi —
taki jest karaluch Worobjow.
Natura jego odludka,
nikt porządnie nie pamięta nawet imienia.
Nikt się z nim nie bawi w miłość —
tak żyje karaluch Worobjow.
Kto nie zna, myśli — warzywo,
a on niemal darmową pomoc
dostarcza wąsatym zgrajom
jako med-karaluch w karetce.
Wielu ze swych braci ocalił,
ile łez karaluch Worobjow
w milczeniu wypłakał, widząc ich rany.
No po co my tu karaluchy?
Zniósł to, co innym jest ponad siły —
sił prosiła karalusza dusza,
by móc dalej nieść tę pomoc.
Lecz cena — dla znajomych on warzywo.
Dla żywych nie znajdzie słów —
tak żyje karaluch Worobjow.
Oryginał · RU
Таракан Воробьёв
Занудства до самых краёв —
таков таракан Воробьёв.
Натура его нелюдима,
никто толком не помнит и имя.
С ним никто не играет в любовь —
так живёт таракан Воробьёв.
Кто не знает, те думают — овощ,
а он почти что дармовую помощь
доставляет в усатые своры
в роли мед-таракана на скорой.
Многих спас он своих братиёв,
сколько слёз таракан Воробьёв
молча выплакал, видя их раны.
Ну зачем же мы тут тараканы?
Вынес то, что другим не под силу —
сил душа тараканья просила,
чтобы мочь продолжать эту помощь.
Но цена — для знакомых он овощ.
Для живых не найти ему слов —
так живёт таракан Воробьёв.