Zaproszenie w gości

Po co te wszystkie spory o przeszłości? Po co te wszystkie sztywne, wymuszone krzyki? Zacznę od dziś — jutro będzie lepiej, gdzie słońce przeszłości zostawi swoje blaski. I nie narzekam, wszystko było przepiękne. Z radością wystawię was za drzwi: nieuctwo, pychę, hardość i zadufanie. Od dziś w was nie wierzę! Butelką wystrzelę was w sine morze, gdzie toną statki w jego głębinach. Niech utoną w morzu głębiny żalu, niech będę stary, twarz w zmarszczkach. Rozpalę ognisko na dachu Świata, spalę lęk przed porażką i osad złości. Rozwieję popiół z wysokości Pamiru, usłyszę od Wszechświata zaproszenie w gości.