Стомленым персанажам па вагонах, рэстаранах

Стомленым персанажам па вагонах, рэстаранах. Размазанаю сажай па нажытых жыццём ранах. З нерэлевантным стажам, па забытых усімі храмах. З недарэчным антуражам, скажам, з выціснутымі кішэнямі. Крочыць бесклапотны адзінокі прастак Пакорліва, ахвотна, не маючы арыенціра. То стары, то немодны, так падобны да дэбашыра. Спрадвеку не ў ласцы ў камандзіраў гэтага свету. Зацяганыя штаны і моцна выцвілая куртка. Нятленная душа вечна дымлівага недакурка. Па ім плача вар'ятня, па небе імчыць на каурцы, Марачы легчы пад нож на стол Усявышняга хірурга. Рыхтуе вату і, трымаючы нутро ў заціску, Залатаць плату хоча ў хуткасным рэжыме. Лекар разгублены — што ж сталася з пацыентам? Яшчэ ў зародку тое, што стала рудыментам. Суцэльныя хібы, заводскія кампаненты замінаюць стаць унізе карысным элементам. Стваральнік мілы! Мне ўсё гэта ўжо не пад сілу… Няма больш сілы чакаць годнага адказу! Усё, баста, вілы, вось дзе мне твае сакрэты! У спакой магілы, нягледзячы на ўсе забароны. Давай ужо, шый хутчэй разяўленую бездань Ад пальцаў да вушэй, усё, я вырашыў, жалезна. Пазбаў ад думак-вошай. Яны нікчэмныя, бескарысныя. І цяжкай ношы гэтай не трэба нават задарма. Спакойна слухаў гэта лекар і ўсміхаўся сыну. Слоўны срач ягонае дзіця зацягваў у твань. Не ганьбіся, плач уволю. Змачы слязой маршчыны. Я не кат, а толькі хачу, каб стойка, як мужчына, Ты праз усё, што, увогуле, наканавана не мной, Праз гай страхаў, насаджаны лёсам, Каб было прасцей — не адзін, а ўсёй грамадой, дзе кожны наракае — ды імкнецца за табой, Прайшоў гэты шлях — з годнасцю і гонарам. Разуцца, прыйсці сюды і сесці тут. Потым заснуць пад анёльскую песню. Пад'есці трошкі і адпачыць, вось тут вось. Ты толькі ведай: у табе няма заганы, У табе напалову цемра, напалову святло. І няма чаго рамантаваць ці мяняць дэталі, Ідзі і перадай іншым, каб таксама ведалі… Уздыхнула дзіця ад бацькавай ласкі, Ад радаснай пяшчоты ціхенька заплюшчыўшы вочкі. Прабач, бацька, за тое, што вечна мала. Ты дазволь мне — я ўсё пачну спачатку! Мой сын! Жыві і будзь спакойны. Спадзяюся, у гэты раз застанешся задаволены…