Вершы з табурэткі · 2026 · Тараканы
Таракан Ларыса
Ладная, зверху данізу,
Жыве таракан Ларыса.
У спартзале — вядомае імя.
Падцягнута… усё, ну багіня.
Ёй мамачка ўторыць — апамятайся, а?
Ты замуж калі, Ларыса?
І ціскае, як тыя трэнажоры,
Каб тэрмінова знайшла кавалера.
І неяк на кучцы рысу
Заснула ціхенька Ларыса.
Напэўна, ад адцісканняў
Правалілася ў свой сон тараканавы…
Убачыўшы, што ў кучы рысу
Не хтосьці, сама Ларыса (!!!),
Скіраваў халодны позірк
Адрынуты ёю кавалер.
Ах, каб не капрызы,
То дачка таракана Ларысы
Не стала б ахвярай падману
І ведала б бацьку-таракана…
Арыгінал · RU
Таракан Лариса
Хорошая, сверху до низа
Живёт таракан Лариса.
В спортзале — известное имя.
Подтянуто… всё, ну богиня.
Ей мамочка вторит — окстись, а?
Ты замуж когда, Лариса?
И давит, как те тренажёры,
Чтоб срочно нашла ухажёра.
И как-то на кучке риса
Уснула тихонько Лариса.
Наверное от отжиманий
Провалилась в свой сон тараканий…
Завидев, что в куче риса,
Не кто-то, сама Лариса, (!!!)
Направил холодный взор
Отвергнутый ей ухажёр.
Ах, если бы не капризы
То дочь таракана Ларисы
Не стала бы жертвой обмана
И знала отца таракана…