Сансара

Неон, вітрыны і прыгожыя краявіды Запоўняць пустэчу, але толькі на міг. Усё сапраўднае ляжыць пад пластом сажы, Пад вечным прыгнётам плётак і інтрыг. О колькі разоў гарэў ты ў пекле Ці нагой ступаў на край сямі нябёс. Сумленне ўсё ў дзірках — так бясспрэчна мадней — Прасіць Уладыку ў час нядзельных імшаў Заплюшчыць вочы на ўсе твае блюзнерствы І вымаліць уцеху бяздзейных дзён. Ці хоць бы толькі выгляд такога пачуцця, Каб не бачыць больш нічога за ім. О гора тым, хто, не прайшоўшы шляхам пакоры, Трапіў у вір зямных асалод. Не будзе патрывожаны веданнем азарэння — Прарочыў тэкст святых Упанішад. Што можа быць сумней на свеце, Чым вавёркай у коле Сансары быць? Жывіце кожны кадр у гэтай кінастужцы, Не забываючы аддаваць, тварыць, любіць.