Мае мовы
← Усе вершы

Вершы з табурэткі · 2025

Яны і ты

Калі сказалі — як ты мог пакрыўдзіць гэтых недатрог? Забраўшы іх мірнае гультайства, і лень выставіў за парог. Калі сказалі — ты кат, і добрых людзей не дуры: ад слоў, заблытаных, як зелле, мазгі бягуць кудысьці ўскач. Сказалі — занадта ўжо просты — не падымайся ў поўны рост. Дазволь крыху весялосці, але не кідай без варты пост. Калі сказалі — косць у горле, не тлумач, і не думай, кінь. Хай схаваная твая келля, і дзверы забітыя на цвік. Калісьці скажуць — ён жа меў рацыю, не прадаў свой упарты нораў. Пачнуць прасіцца на пахмелле — ляжы спакойна, як удаў. Калі стомяцца гаварыць і зусім згубяць нітку, ты высунь нос з падзямелля — і далей спакойна жыві.
Чарнавы пераклад, аўтар яго яшчэ правіць · напісана па-руску