Вершы з табурэткі · 2025
Месяц з зоркамі дуэтам
Месяц з зоркамі дуэтам
Шэпчуць па небе пяром.
Я ніколі не быў паэтам,
Слухаю ціха — што наўкол.
І месячнае святло спакойным позіркам
Адкрые тайны, што ад вачэй
схаваныя беражліва, а побач
толькі вецер музыкай для нас.
Я не кую са слоў узоры,
але ў сэрцы нібы акіян.
І кожны міг жыву з напорам…
І гэты дар мне зверху дадзены.
Пішу словы. На небе іскры
нізадкуль у цемры.
Мары спяшаюцца растаць хутка
у гэтай бязгучнай пустэчы.
І ціхі покліч, кранаючы вуха,
Пакіне ў сэрцы выразны след.
Хай не паэт, ні слоў, ні гуку.
Я бачу… а іншыя не…
Арыгінал · RU
Луна со звёздами дуэтом
Луна со звёздами дуэтом
Шепчут по небу пером.
Я никогда не был поэтом
Внимаю тихо - что кругом.
И лунный свет, спокойным взглядом
Откроет тайны, что от глаз
сокрыты бережно, а рядом,
лишь ветер музыкой для нас.
Я не кую из слов узоры,
но в сердце словно океан.
И каждый миг живу с напором…
И этот дар мне сверху дан.
Пишу слова. На небе искры
из ниоткуда в темноте.
Мечты спешат растаять быстро
в этой беззвучной пустоте.
И тихий зов, касаясь уха,
Оставит в сердце чёткий след.
Пусть не поэт, ни слов, ни звука.
Я вижу… а другие нет…