І вось ужо крыху за трыццаць

І вось ужо крыху за трыццаць, І нават зусім не сумна. Ува мне столькі святла іскрыцца, І ўсё так прыгожа і смачна. Вочы ўсміхаюцца, мружачыся, На сонца не хаваю позірку. Усё часцей я радзей хвалююся, А галоўнае — там, дзе не трэба. І крок становіцца цвярдзейшы, Рука не дрыжыць у непагадзь. І радзей уключаецца ёршык, І выразней дзяленне на масці. Спакайней да хістання і штормаў — Як укапаны ля штурвала. Па агульнанепрынятых нормах, Насустрач найнебяспечнейшым валам Расстаўлены прыярытэты: Здароўе, сям'я і праца. Між імі заўсёды парытэты, Хай гэтым і пакрыўджу кагосьці. Жонка — верны сябар навекі. Наш дом рады амаль любому. Я ведаю, куды бягуць рэкі — Магу давесці да парома. Я адчуваю — самы час Для сустрэчы таго, хто адважыцца Прыняць чалавечы цяжар І ў свет праз нас увасобіцца.