Папяровы самалёцік

Я высылаю вам папяровы самалёцік, Адпраўлены ў рэйс, пачуўшы сэрца покліч. Пушчу яго да цябе, як у дартсе дроцік, Каб не зблытаў — напішу на ім one love. Жаданне дзейнічаць пакінула навекі, Надзеі няма, і ціснуць думкі, як гнёт. Сядай зручней, спакойна апусціўшы павекі, Удыхні глыбей, супакойся — і на ўзлёт. Цябе тут чакалі пасажыраў натоўпы, Ты паглядзі — вольных месцаў няма. Адчуй вялікай сям'і вайб і хвалі. Тут няма лузераў, тут усё заўсёды the best. Злева на месца сеў Супакой. Ціхенька справа адпачывае Прыгажосць. Любоў гуляе ў карты з Асалодай. Спявае спакойна песню Дабрата. Жарсць з Узбуджэннем стагналі — ім не спіцца. А Натхненне ўзялося пісаць вершы. Захапленне са Смехам пачалі іскрыцца. Радасць з Прабачэннем забыліся пра ўсе грахі. Мой самалёт ляціць насустрач сонцу, Слізгае па ветры гэты экіпаж. Ён прытуліць любога добраахвотніка. Каб трапіць на борт, не патрэбны інструктаж.